در ادامه کمال الدین ناصری، عضو هیئت علمی دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه فردوسی مشهد در خصوص طرح انتقال آب هزار مسجد به مشهد در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: مشهد به شدتی که گفته می‌شود مشکل آب ندارد و اگر هم دارد باید با آن بسازد نه اینکه برود آب را از جای دیگر به مشهد بیاورد و آنجا را هم درگیر مشکل کند، ما با همین مقدار آبی که داریم می‌توانیم و باید به دنبال راه چاره خلاقانه مانند سایر کشورها برویم.عضو هیئت علمی دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه فردوسی مشهد تصریح کرد: ما با همین آبی که در مشهد داریم اگر از روش‌های خلاقانه استفاده کنیم می‌توانیم کارایی و راندمان آن را بالا ببریم و تا سال‌ها می‌تواند همین مقدار آب پاسخ‌گوی نیاز مردم مشهد باشد و هیچ نیازی به اجرای طرح‌های خانمان‌سوز و مخرب نداریم و چه نیازی است زیر بار بودجه گزاف برای اجرای همچنین پروژه‌هایی برویم.وی معتقد است مساله کمبود آب در مشهد یک موضوع برساخته است و یک چالش واقعی نیست و افرادی این موضوع را علم کرده‌اند و چاشنی ترس را به آن افزوده‌اند در حالی که از منظر اساتید دانشگاه این موضوع در خود مشهد قابل درمان است و چالش برانگیز نیست.ناصری در خصوص آسیب‌های این طرح گفت: هم در مبدا و هم در مقصد این طرح دارای آسیب‌های فراوانی است همین الان در مبدا یعنی در کوه‌های هزار مسجد طبیعت آنجا در معرض نابودی و رو به زوال است و مورد هجوم صحرای قره‌قوم ترکمنستان است و اجرای این پروژه اکوسیستم آنجا را آسیب پذیرتر و شکننده‌تر خواهد کرد و تبعات این موضوع دامن مشهد را هم خواهد گرفت زیرا باید توجه کرد ارتفاعات هزار مسجد لبه فلات ایران است و پشت این لبه صحرای بزرگ قره‌قوم قرار گرفته است و ما از این کوه‌ها مانند یک دیوار قلعه باید محافظت کنیم و زیرا اگر این قلعه از بین برود شهرهای کلات و مشهد حتماً آسیب خواهند دید.عضو هیئت علمی دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه فردوسی مشهد اضافه کرد: در مقصد نیز این طرح آسیب‌های اجتماعی دارد و همین الان که جمعیت شهر مشهد چند برابر توان آن جمعیت دارد باعث می‌شود دوباره ما شاهد افزایش جمعیت ساکن در اینجا شویم و لازم است ما به دنبال طرح‌هایی برویم که جلوی افزایش جمعیت در مشهد را بگیریم.وی ادامه‌داد: اگر تمام منابع و بودجه به سمت مشهد سرازیر نشود و آمایش سرزمینی درست انجام شود شاهد پدیده مهاجرت از روستاها و شهرها به مشهد نخواهیم بود و این جمعیت مهاجر در مبدا خود یعنی شهر یا روستای خود ساکن خواهد شد.