صبحی به نام کوهستانبه نام تو امروز آواز دادم؛سحر را به نام تو خواندمو درخت و باد و نیلوفر راترانه‌ای از جنسِ تو دیدم.صبحدم، کوهستان را باغ نامیدم؛جایی که نور، بر شانه‌ی صخره‌ها می‌نشیندو صبح، در کوچه‌های مه‌آلودشآرام‌آرام قد می‌کشد.کوهستان، فقط ارتفاع نیست؛روایتِ آرامِ ایستادگی‌ست،جایی که سکوتِ سنگ‌هاآدمی را به خویشتنِ خویش نزدیک‌تر می‌کند.صبح‌تان روشن،دلتان آرامو روزگارتان سرشار از مهر و فروغ؛که شایسته‌ی زیباترین طلوع‌هایید. https://t.me/Nangaparbatboroujerd