چرا کوهستان را دوست داریم؟کوهستان را دوست داریم؛برای سکوتی که در آن، صدای درون را می‌شنویم؛برای عظمت و زیبایی‌اش، برای آرامشی که به جان می‌بخشد و برای شادابی‌ای که پس از هر صعود در ما جاری می‌شود.کوه، خلوتِ صادقانه‌ای با خویشتن است؛جایی که پس از تلاشی نفس‌گیر و عبور از سختی‌ها، لذتِ پیروزی بر خویش را تجربه می‌کنیم.و شاید عمیق‌ترین دلیل عشق به کوه همین باشد:اینکه هنوز ایستاده‌ایم، توانمندیم، انرژی داریم و اراده‌مان تسلیم دشواری‌ها نشده است.کوه به ما یادآوری می‌کند که انسان تا زمانی که میلِ رفتن دارد، هنوز جوان است؛و هر صعودد، تمرینی است برای تاب‌آوردن، آماده ماندن و ایستادن در برابر زندگی، هرچقدر سخت و بی‌رحم باشد.کوهستان فقط ارتفاع نیست؛معیارِ توانایی ما برای غلبه بر خویشتن است.شعر #عقابدرخشان‌ترین سروده‌یاستاد پرویز ناتل‌خانلری‌https://t.me/Nangaparbatboroujerd