در همون تست‌های اول خط برش صاف شد.خب این لیزر هم مثل لیزر slm، طول موجش ۱۰۶۰ نانومتر بود، اما کنترل توان خیلی خوبی داشت، چندین و چند بار تست کردیم و دیدیم که خیلی خوب و راحت نمونه‌ها بریده میشن.در نتیجه، دل به دریا زدم و ویفر گذاشتم برای برش، اما آخر کار یک تیکه شکست، اول فکر کردیم خوب حالا باقیش اوکی هست و اینم چون خنک نشده شکسته. اما دیدم نه اصلا جاهای که خط انداخته هم از هم جدا نمیشن.وقتی با نمونه‌های همون ویفر هم تست کردیم، دیدیم درست برش میده، بعد چهار تا مربع تو هم زدیم و دیدیم مربع بیرونی درمیاد اما داخلی‌ها نه!!!بعد که با میکروسکوپ نگاه کردیم، دیدیم مسئله این هست که وقتی از یک نقطه دوبار عبور کنه، در واقع محل تقاطع رو جوش میده بار دوم.در نتیجه فهمیدیم ستاپ برش که خیلی نزدیک به نمونه حرکت میکنه و از محل عبور نور لیزر باد تزریق میکنه، هم باعث خنکی میشه، هم یاعث میشه که دیگه نتونه بهم جوش بخوره.در ضمن سمت بدون پولیش طبیعتا بهتر جذب میکرد نور لیزر رو برای برش.اما در کل ویفر رو که تلاش کردم از محل برش‌هاش جدا کنم، دیدم استرس حرارتی داخلش مونده، یعنی یک تیکه سالم بزرگ با کمترین ضربه دو تیکه میشد. خلاصه اینکه هم خنکی مهم، هم پالسی بودم، هم تعداد پالس کم تو ثانیه.بعدا با ستاپ برش هم تست میکنم ولی به نظرم عالی ترین انتخاب، برای برش، لیزر فمتو ثانیه هست، اگر نشد، نانو ثانیه😅