📘پاداشِ مؤمنان: حوریانِ بی‌پایان، سکسِ بی‌امان، شَهوتِ جاودان(۵)👙لباس زن بهشتی؛ پوشش یا نمایش؟در ا

📘پاداشِ مؤمنان: حوریانِ بی‌پایان، سکسِ بی‌امان، شَهوتِ جاودان(۵)👙لباس زن بهشتی؛ پوشش یا نمایش؟در این مجموعهٔ روایی، حتی لباس زن بهشتی نیز به ابزاری برای برجسته‌کردن زیبایی جسمانی او تبدیل می‌شود. در روایت ترمذی، گفته می‌شود که ☑️ سفیدیِ ساق پای زن از میان هفتاد جامه دیده می‌شود ☑️ و حتی مغز استخوانش نیز از پشت آن جامه‌ها قابل مشاهده است. 🔺یعنی مسئله فقط این نیست که زن لباس فاخر و متعدد بر تن دارد؛ مسئله این است که هفتاد لایهٔ لباس نیز مانع دیدن بدن او نمی‌شوند. اگر این توصیف را به زبان امروز برگردانیم، با پوششی روبه‌رو هستیم که دست‌کم در تخیل روایت، آن‌چنان نازک یا شفاف تصویر شده که لایه‌های متعدد آن نیز بدن را پنهان نمی‌کنند. پس لباس در اینجا دیگر صرفاً «پوشش» نیست؛ خودش بخشی از سازوکار نمایش بدن است.🔺البته باید دقیق ماند: حدیث صریحاً نمی‌گوید «این لباس‌ها شفاف‌اند» یا «برای نمایش بدن طراحی شده‌اند». اینها تعبیر و استنباط ما از توصیف روایت است. آنچه خود متن صریحاً می‌گوید، از این هم برای تحلیل کافی است: هفتاد جامه بر تن زن است، اما ساق و مغز استخوان او همچنان دیده می‌شود. در نتیجه، لباس نه به‌عنوان مانعی برای نگاه، بلکه در دلِ توصیف زیباییِ بدن قرار گرفته است.🤦🏻‍♀️ بدن زن؛ زیبایی‌ای که به جزئیات فیزیولوژیک می‌رسد🔻وقتی روایت‌های مختلف را کنار هم می‌گذاریم، بدن زن بهشتی ویژگی‌های مشخصی پیدا می‌کند: ☑️ جوانی دائمی، ☑️ زیبایی فوق‌العاده، ☑️ شفافیتی که در برخی روایات تا دیدن مغز استخوان پیش می‌رود، ☑️ لباس‌هایی که مانع مشاهدهٔ ساق نمی‌شوند ☑️ و در بعضی گزارش‌ها باکرگی‌ای که دوباره برقرار می‌شود.🔺در اینجا دیگر «حوری» یک اسم شاعرانه نیست. یک بدن بهشتی است. و این بدن در بسیاری از روایت‌ها در نسبت با مرد بهشتی تعریف می‌شود: او همسر اوست، پاداش اوست و بخشی از نعمت اوست.💪 بدن مرد؛ قدرت بدون فرسودگیطرف دیگر این تخیل، مرد بهشتی است. ☑️ او پیر نمی‌شود. ☑️ از کثرتِ جماع خسته نمی‌شود و فرسوده☑️ و در برخی روایات، قدرت جنسی او به شکل غیرعادی افزایش می‌یابد. ترمذی از قدرتی معادل صد نفر/کمر سخن می‌گوید. ابن‌ماجه از مردی سخن می‌گوید که عضو جنسی‌اش هرگز سست نمی‌شود!🔺بنابراین بهشت فقط بدن زن را تغییر نمی‌دهد.بدن مرد را هم از محدودیت‌های زمینی آزاد می‌کند.🔻اما جهتی که این آزادی در آن تعریف می‌شود، در این روایت‌ها روشن است: افزایش ظرفیت لذت.مسئله فقط تعداد نیست؛ مسئله زمان هم هست🔻اگر روایت «صد باکره در یک روز» را کنار روایت «قدرت صد نفر» بگذاریم، متوجه می‌شویم که ادبیات بهشتی فقط به «چه چیزی» فکر نکرده، بلکه به ظرفیت بدن و زمان رابطه نیز پرداخته است:✔️ دو زن.✔️ هفتاد و دو زن.✔️ صد زن در یک روز.✔️ قدرت صد نفر.✔️ آلتی که هرگز سست نمی‌شود.✔️ زنی که در برخی روایت‌ها دوباره باکره می‌شود.🔺اینها اجزای یک تصویرند: بدن انسانی بدون سقف فیزیولوژیک.(ادامه دارد)➖➖➖🌾 @Naqdagin