📺 مسئلۀ «تولدِ باکره»: موضوعی که مسیحیان تمایلی به صحبت دربارۀ آن ندارند(۵/۵)🔺🔻با در نظر گرفتن ای

📺 مسئلۀ «تولدِ باکره»: موضوعی که مسیحیان تمایلی به صحبت دربارۀ آن ندارند(۵/۵)🔺🔻با در نظر گرفتن این زیست‌شناسی اشتباه، ادعای انجیل‌ها کاملاً منطقی به نظر می‌رسید: اگر خداوند «روح» (Pneuma) خود را در رحم مریم بدمد، آن روح جایگزین نطفه مردانه می‌شود و چون زن هیچ سهم ژنتیکی ندارد، کودکی تماماً الهی در یک ظرف پاک بشری رشد می‌کند.👨🏼‍🏫 اما کشف زیست‌شناسی مدرن این پایه علمی باستان را فرو ریخت. در سال ۱۸۲۷ میلادی، دانشمندی به نام کارل ارنست فون بائر برای نخستین‌بار تخمک انسان را کشف کرد. علم ژنتیک مدرن اثبات کرد که نوزاد حاصل ترکیب برابر ۲۳ کروموزوم از تخمک مادر و ۲۳ کروموزوم از اسپرم پدر است.🔻این کشف علمی، آموزه تولد از باکره را با یک تناقض ناپذیرفتنی الهیاتی مواجه ساخت که اوتا زنکه-هاینمان (الهیدان برجسته کاتولیک) آن را چنین تحلیل می‌کند:۱. اگر خداوند ماده ژنتیکی (اسپرم) ایجاد کرده تا با تخمک مریم ترکیب شود، نقش خدا به یک «جایگزین بیولوژیکی مرد» تنزل می‌یابد که مستلزم نوعی دخالت جسمانی در فرایند زیستی است.۲. اگر تخمک مریم در نظر گرفته نشود یا حذف گردد، مریم دیگر مادر واقعی عیسی نیست، بلکه صرفاً یک «رحم اجاره‌ای» بوده است.🔺به بیان دیگر، دکترین تولد زیستی از باکره، بر جهل علمی باستان نسبت به وجود تخمک استوار شده بود و دانش مدرن، بنیان زیست‌شناختی این باور سنتی را کاملاً ویران کرد.6️⃣ دگرگونی نقش آموزه در گذر زمان: از ابزار اقناع باستانی تا چالش اعتقادی مدرن🔻تلفیق تمام این داده‌های متنی، اسطوره‌شناختی، تاریخی و زیست‌شناختی، سیر تحول یک آموزه دینی را در طول تاریخ به روشنی ترسیم می‌کند:📌 در سال ۱۹۲۹، دایرةالمعارف مرجع پروتستان‌ها در توصیف این واقعیت نوشت که خلق داستان تولد از باکره برای عیسی، یک ضرورت انکارناپذیر در جهان هلنیستی بود. 📌 📌 کارل آدام (Carl Adam)، الهیدان کاتولیک نیز متذکر شد که در فرهنگ باستان، مؤمنان و دین‌داران هرگز نمی‌توانستند برای یک شخصیت الهی و فوق‌العاده، منشأ طبیعی و معمولی قائل شوند؛ لذا انتساب تولد او به خدا، شرط لازم برای پذیرش پیام او در آن عصر بود.🔻اما تراژدیِ تاریخیِ این آموزه در چرخش کارکرد آن نهفته است:✅ در دنیای باستان: باور به تولد از باکره، پل ارتباطی و ابزاری قدرتمند برای اقناع مخاطبان یونانی و رومی بود تا عظمت عیسی را در برابر خدایانی چون هراکلس و سزار بپذیرند.❌ در دنیای مدرن: به دلیل آگاهی از ساختار اساطیر باستان و کشف قوانین ژنتیک و جنین‌شناسی، این داستان از یک «ابزار اثبات» به یک «سنگ لغزش» (Stumbling block) و چالش عقلانی تبدیل شده است.🔻امروزه روند ایمان معکوس شده است: ✅ مسیحیان نخستین به این دلیل به الوهیت عیسی باور می‌آوردند که داستان تولد معجزه‌آسای او را (همانند سایر قهرمانان) می‌شنیدند؛❌ اما امروزه مسیحیان تنها به این دلیل داستان تولد از باکره را تحمل و توجیه می‌کنند که پیشاپیش (بر اساس دلایل دیگر) به الوهیت عیسی ایمان آورده‌اند. ✍🏻 داستان تولد از باکره، روایتی متعلق به جهان‌بینی باستان است که هدفش تجلیل از عظمت یک رهبر معنوی بود، نه ارائه یک سند زیست‌شناختی برای عصر مدرن.🔻عیسی و مسیحیت📺 عیسی: واقعیت یا «اوهمریسمِ» معکوس؟📺 عهد جدید یک ساختار ادبی بود 📺 بازگشتش را پیش‌گویی کردند — عیسی نبود📺 هیرودس کودکان را نکشت!📕رستاخیز مسیح یک کهن‌الگو؟📺 عیسی وجود خارجی داشت؟📺 چه کسانی مسیحیت را ساختند؟📺 آیا عیسی همان خدای عهد عتیق است؟ دو خدای اسرائیل 📺 خوانندگانِ اناجیل می‌دانستند که «یک پسر خدا» وجود دارد—آن شخص عیسی نبود📺خلاصۀ کتابِ «چگونه عیسی خدا شد؟📕فشرده‌ای پیرامون «تاریخ رستگاری»🔻مساله‌ی باکره و...📺 تولدهای باکره پیش از عیسی📕“فرزند خدا” در یهود و یونان📕عیسی: «فرزندِ معبد»📺 تحریفِ «پیش‌گویی اشعیای نبی» دربارۀ «تولد مسیح از باکره»📺 هویت مولفان اناجیل📺 ۸ دلیل مبنی بر اینکه مسیح یک «اختراع سیاسی» بود📺«همسایه‌ات را... دوست بدار» دعوتی به محبتِ فراگیر؟🔻پولس📺 پولس هرگز وجود نداشت📕پولس و پیدایش مسیحیت رومی📺 پولس رسول هیچ‌کدام از نامه‌ها را ننوشته! 🔻مسیحیت Vs اسلام📕«پدرِ آسمانی» در برابر «قیصرِ املاکی»: جعلِ امضای مصلوب بر قبالهٔ خون📻 بدعتِ [قرآنی - عباسیِ] تعدد، علیه حکمتِ [عیسویِ] تعهد— چگونه سقوط از «خدای عشقِ وفادارانه و محبت» به «خدایِ نکاحِ بی‌نهایت و شهوت»، آلِ علی را برانداخت؟📕مسیح قرآن: خدایی که خدا نیست!📺 مسیح: خدا یا پیامبر؟📺 تمایزِ اسلام و مسیحیت📺 اسلام بدعت صدم مسیحیت: یوحنای دمشقی📕رد محمد توسط توماس آکویناس📕آموزه‌های یعقوب: شمشیر و پیامبری یا دجال؟📺 «عیسی» و «انجیل» آشکارگرِ هویت مؤلفان قرآن📺 قرآن مصدقِ بایبل، بایبل مکذبِ قرآن!📕قرآن از تحریف لفظی سخنی نمی‌گوید.#نقد_مسیحیت #نقد_ادیان➖➖➖🌾 @Naqdagin