«آیا اطلاع داریم که مردان هروقت بخواهند می‌توانند زنان‌شان را از خانه بیرون بیندازند؟ آیا خبر داریم که بی‌سوادی زنان، نادانی آنان و خرافات برای جامعه و کشور و خانواده ضرر دارد؟ ... آیا می‌دانیم که در دهات دور از پایتخت، دختر ده ساله را به عقد مرد شصت سالِ درمی‌آورند؟ ... امروزه حکومتی داریم که به استدلال‌های عاقلانه گوش می‌دهد و از زنان و کودکان حمایت می‌کند ... می‌توانیم فریادمان را بلند کنیم و مطمئن باشیم که مقامات کشور گلایه‌های‌مان را می‌شنوند و البته به یاری‌مان می‌شتابند.» [۱]در دهه ۱۳۱۰ برای نخستین بار در تاریخ ایران، زنان از مهم‌ترین سودبرندگان اصلاحاتی شدند که رضاشاه پهلوی انجام داد.مجله عالم نِسوان (به معنای «جهان زنان» ۱۳۱۳-۱۲٩٩) گرچه نماینده طرز تفکر همه اصلاح‌طلبان و روشنفکران ایرانی نبود، ولی طرفدار پرشور و خوش‌بین اصلاحات رضاشاه بود. همان‌گونه که از قطعه نقل شده در بالا پیداست، نویسندگان و سردبیران این مجله می‌دانستند که در گذشته، دولت، مردها، و افکار عمومی علیه اصلاحاتی که آنان و دیگران هوادارش بوده‌اند کار می‌کرده‌اند. اما اکنون به این باور رسیده بودند که وضع فرق کرده است.دولت پهلوی برخلاف سلف خود سلسله قاجار، وانمود می‌کرد که یار و پشتیبان زنان اصلاح‌طلب است. [۱] مستوره افشار، «آیا ما از جایگاه خود در جامعه آگاه هستیم؟»، عالم نسوان، ۵ (شهریور ۱۳۱۱): ۱٩۴-۱٩۳رضاشاه و شکل‌گیری ایران نوین، استفانی کرونین، ترجمه مرتضی ثاقب‌فر، تهران، جامی، ۱۳٩۶، صص ۲۳۵ و ۲۳۶پی‌نوشت:۱. برخلاف نویسنده که از واژه «وانمود می‌کرد» استفاده کرده، بایستی گفت که پادشاهان پهلوی حقیقتاً پشتیبانان زنان ایران برای دستیابی به برابری حقوقی و قانونی بودند و برای آزادی، حضور گسترده و هم‌شأن آنان در جامعه تلاش فراوانی کردند و در برابر مرتجعانی که درصدد واپس‌گرداندن این تلاش‌ها بودند، ایستادگی و مقابله کردند.۲. تصویر رضاشاه پهلوی در بازدید از مدرسه‌ای دخترانه