گاهی فقط باید کنار بایستی و کار را بسپاری به کاردان. چایی بنوشی و نفسی بکشی و کتابی بخوانی و گلی را سیراب کنی و زندگی کنی. گاهی باید بپذیری تو هر قدر هم که توانمند و قوی باشی، از پس همه چیز برنمی‌آیی و درست‌ترین کار این است که هر ازگاهی از آدمِ درست کمک بگیری و بار شانه‌های خودت را سبک‌تر کنی. گاهی باید بپذیری هرچند دلت می‌خواهد از کوره در بروی و فریاد بزنی و حق هم داری، اما درست‌ترین کار این است که سکوت کنی و صبور باشی.گاهی باید یادت بیفتد که زندگی هست، عشق هست، آدم‌ها و چیزهای خوب هستند و نباید از یاد ببری این حق توست که آرام باشی و زندگی کنی و نباید خودت را از زیستن محروم کنی! نباید از یاد ببری که بعد از طوفان‌های سخت، زمین همان زمین است و این تویی که یاد گرفته‌ای محکم‌تر بایستی و پاهایت به قوی‌تر گام برداشتن و در شرایط سخت ایستادن و دوام آوردن عادت کرده هرچند بهای آن، رنجی عظیم بوده که به مکافات پشت‌سر گذاشته‌ای.غمگین نباش عزیزم! از هیچ اتفاق بدی که تجربه می‌کنی پشیمان و شرمنده و غمگین نباش. آدم‌ها و اتفاقات بد، درس‌های جهان تواند و این تویی که بعد از سختی‌ها باتجربه‌تر و جسورتر و قدرتمندتر می‌شوی!اصلا گاهی لازم است بشکنی تا به خودت بیایی و تکانی بخوری و تغییرکنی، مثل ظرف‌های با طلا بند زده شده که زیباتر و ارزشمندتر از پیش‌اند، تو از قبلت محکم‌تر و محترم‌تر و ارزشمندتر خواهی‌شد.#نرگس_صرافیان_طوفان@narges_sarrafian_toofan