«پیرمردی که قرار بود مرا به فروغ برساند در کوچه پس کوچه‌های محله‌ی کازاله بریندیزی مقابلم ظاهر شد. ا

«پیرمردی که قرار بود مرا به فروغ برساند در کوچه پس کوچه‌های محله‌ی کازاله بریندیزی مقابلم ظاهر شد. از شب قبل اخطار داده‌اند که سالمندان بیرون نیایند. آب بخورند. وضعیت نارنجی است. هوا نارنجی است. پیرمرد در این هوا بیرون زده. می‌پرسم: چند سالتان است؟ می‌گوید: هشتاد و دو.پرینت عکس فروغ را مقابلش می‌گیرم. از صبح به همه نشان داده‌ام. می‌گویم هفتاد سال پیش در چنین روزی این شاعر ایرانی وارد شهر شما شد و همراه دسته‌ای کودک بازیگوش هشت ساعت و نیم در شهر پرسه زد. من دنبال کودکان آن روزم. تأکید می‌کنم: جولای ۱۹۵۶. سعی دارم کمکش کنم تا به یاد بیاورد. او قطعاً جزو همان رده‌ی سنیِ کودکان هفتم جولای است. باید دوازده ساله بوده باشد. پیرمرد صورتش سرخ شده. قطرات عرق روی انگشتانش نشسته. می‌گوید: شاعر ایران؟ عکس در دستانش می‌لرزد.سرنوشتش چیست؟نمی‌دانم منظورش شاعر است یا ایران. می‌پرسم: آیا شما یکی از آن کودکان هستید؟»aasoo.org/fa/articles/5423@NashrAasoo 🔻