برای ایران فردا می نویسم. یک هفته مانده تا نوروز 1405. از دی ماه زمین و زمان روی دور تند است. خون بر زمین جاری شد و در ان فرو نرفت و حالا همه چیز مانند چرخ فلک می چرخد و تهوع و گیجی می آورد. باید پایمان را بر زمین ایران نگاه داشته و سرمان را بالا بگیریم تا بتوانیم پرستار ایران باقی بمانیم. هر جا که هستیم با هر توانی که داریم سفره هفت سین و مناسک نوروزی را به جا آوریم. بهار منتظر ماست و روزهای نو حق ما.