#جنون #فصل۱۴ #پارت۱۷۱از آن روز دیگر نه پوران را دیده بودند و نه منوچهر. حتی از یغما شنیده بود که بی‌

#جنون #فصل۱۴ #پارت۱۷۱از آن روز دیگر نه پوران را دیده بودند و نه منوچهر. حتی از یغما شنیده بود که بی‌بی تلویحا گفته از آن محله رفته‌اند. هرچند که نمی‌توانست دلش قرص باشد، حالا منوچهر آدرس آنها را داشت و مجید دیگر آدرسی از او نداشت! -اونه! سر مجید به طرف زنی با چادری کوتاه و مندرس چرخید. یک ساک بزرگ دستش بود و سر هر قبری می‌رسید که چند نفری در کنارش بودند، می‌نشست و فاتحه‌ای می‌خواند و اگر چیزی سر قبر بود مشتی برمی‌داشت. به یغما نگاه کرد. رنگش پریده بود و لب‌هایش می‌لرزید. -خوبی یغما؟ خوب نبود، اصلا خوب نبود. سر تکان داد. -یادت که نرفته یغما. این بار به معنی نفی سرش را تکان داد. زبانش سنگین شده بود و چشم‌هایش روی او ثابت مانده بود. مجید خط نگاه او را گرفت. -بسپرش به من، خودم حلش می‌کنم. آیا باید به او می‌سپرد؟ مادرش را! آینده و گذشته‌اش را و همه چیز را. به مجید نگاه کرد. داشت به زن اشاره می‌کرد. زن شادان به طرف آنها آمد. -بله آقا؟ -یه فاتحه برای مرده ما هم بخون. -چشم. نشست سر قبر و انگشتانش را روی قبر کوبید و لبش شروع به حرکت کرد. چادر ژنده‌ای به سر داشت و دستانش ... انگشتان سیاهش هنوز هم کشیده بود. یغما به دستان خودش نگاه کرد. -خدا رحمت کنه. مجید دست در جیب کرد و همانطور که کیفش را بیرون می‌آورد گفت: -تنهایی یا بچه هم داری مادر؟ -بچه دارم، هفت هشت تا. واسه خرج اوناست که اینجور ... یغما اندیشید؛ آیا او را هم بین بجه‌هایش به حساب آورده بود! به صورتش نگاه کرد.چم‌هایش! چشم‌هایش شبیه او بود و ... بیشتر دقت کرد. زن سنگینی نگاه او را احساس کرد. -چیزی شده؟ مجید زودتر از یغما گفت: -شوهرت پس کجاست؟! -ای آقا! چند سال پیش از داربست افتاد و زمین‌گیر شد. چند سالی می‌شه تو رختخواب شده چوب خشک. مجید درحالیکه زیر چشمی یغما را می‌پایید گفت: -بچه‌ها بزرگ نیستن دستت بگیرن. -بچه‌ها ... چرا دختر بزرگم کار می‌کنه تو یه خیاط‌خونه. پسرمم با اینکه سنش کمه داره شاگردی می‌کنه. سنار سه شاهی گیرشون بیاد می‌آرن خونه، ولی کفاف نمی‌ده. مجید چند اسکناس دو تومانی را به طرفش گرفت و گفت: -مادر من تو یه خیریه با چند تا خانم دستی داره، آدرس بده بدم بهش بیاد بهت سر بزنه. زن نگاهش کرد. از نگاه‌های یغما بود یا سوال‌پیچ کردن‌های مجید که مشکوک شده بود. -خدا خیرتون بده، ولی هیچ خیریه‌ای به ما کمک نمی‌کنه. پول را از مجید گرفت. -زنته؟ -آره، چرا کمکتون نمی‌کنه؟ -انگار حالش خوب نیست. مجید به یغما نگاه کرد. رنگش پریده بود. -خوبی یغما جان؟ یغما به آرامی سر تکان داد. زن ایستاد. -کجا؟ -برم سر قبرهای دیگه به فاتحه، مرده زیاده.