بخش دوم - جهش بزرگ به سمت قحطیحالا که تا اینجا آمده‌اید جالب است از مشابهتهای جمهوری اسلامی و اسلاف کمونیستش این را هم بخوانید. آیا دیده اید که چطور کل اردوگاه ۵۷ بسیج شده‌اند برای نوشتن علیه پهلوی و دوران شاه؟ حتی این کار جمهوری اسلامی هم رونویسی از روی دست مائو است.ماجرا برمی‌گردد به قحطی بزرگ که متعاقب پروژه «جهش بزرگ» رخ داد.مائو با سوسیالیسم دهقانی شناخته می شود. اساسا هر جای جهان که بافت غالب جمعیت روستایی و کشاورزی باشد چپ مائوئیستی دست بالاتری را دارد در مقایسه با دیگر شاخه های مارکسیسم. اما جالب است که بدانیم حاصل پروژه بزرگ مائو برای تحول کشاورزی چین یکی از بزرگترین قحطی های تاریخ این کشور بوده است. بختیاری بزرگ چینی ها این بود که پروژه "جهش بزرگ رو به جلو" در سال سوم اجرا متوقف شد. اما شمار قربانیان همین سه سال هم قابل توجه است. در اغلب منابع شمار قربانیان آن قحطی بزرگ را حدود 45 میلیون نفر ذکر کرده اند. حزب کمونیست اما فقط رقم پانزده میلیون نفر را قبول دارد. البته منابعی نیز، که برخی نامعتبر نیز نیستند شمار قربانیان را تا 70 میلیون نفر هم ذکر کرده اند. نکته این است که هنوز آمار قربانیان محرمانه است و هنوز دولت چین می کوشد که به خصوص از استانهایی که بیشتر درگیر قحطی بوده اند اطلاعات و آمار مستندی در این باره منتشر نشود. عجیبتر اینکه در سال 1960 گزارشهایی نیز مبنی بر بیش از 1200 مورد آدم‌خواری نیز  وجود دارد. شیوع آدم‌خواری حتی بین اعضای خانواده. نه خوردن مرده‌ها، بعضا قتل اعضای خانواده به قصد خوردنشان. در آرمانشهر "جهش یافته به جلو".یکی از واکنش های دولت مائو در برابر این قحطی، که برخی آن را بزرگترین قحطی تاریخ نامیده‌اند، قابل توجه است. مردم افسرده و هراسان بودند. نه فقط به خاطر گرسنگی و قحطی، بلکه همچنین به این خاطر که می‌دیدند از دل آن آرمانشهر خیالی که کمونیسم برایشان ساخته چه فاجعه‌یی می‌تواند بیرون بزند. بنابراین دولت کارزاری به راه انداخت با عنوان "گذشته تلخ". در این کارزار پیرمردان و پیرزنان باید جوانترها را جمع می‌کردند دور خود و برایشان از بدبختی‌ها و تلخی‌های دوران پیش از کمونیسم می‌گفتند. اما برای چنین کارزاری زمان بدی انتخاب کرده بودند. درست در ژرفای چنان قحطی بزرگی که کار برای برخی گرسنگان به کشتن و خوردن اعضای خانواده کشیده بود. به همین خاطر هر چه هم که پیرترها سعی می‌کردند تلخی‌های دوران پیش از کمونیسم را ملودرامتر و دردناکتر تعریف کنند باز نمی‌توانست به دردناکی همان وضعیتی باشد که همه داشتند در آن به سر می‌بردند و تجربه اش می‌کردند. بنابراین دولت ناچار شد در نهایت از تبلیغ برای اجرای این کمپین دست بردارد و تعطیلش کند.همچنانکه گفته شد شرح کامل این دو ماجرا به همراه مستندات مرتبط را می‌توانید در کتاب توتالیتاریسم و محیط‌زیست (انتشارات فروغ – ۲۰۲۶) بخوانید.