یه عادتی دارم که نمی‌دونم از کی شروع شد؛ قبل از اینکه از چیزی خوشحال بشم، به تموم شدنش فکر می‌کنم. ق

یه عادتی دارم که نمی‌دونم از کی شروع شد؛ قبل از اینکه از چیزی خوشحال بشم، به تموم شدنش فکر می‌کنم. قبل از اینکه از یه لحظه لذت ببرم، ته ذهنم دارم حساب می‌کنم تا کی قراره ادامه داشته باشه. انگار مغزم نمی‌ذاره چیزی رو فقط همون لحظه زندگی کنم؛ هم‌زمان که دارمش، داره برای از دست دادنش هم آماده‌م می‌کنه.