نگاهش با من است اما ، خیالش را نمی‌ دانمتماشایش ڪہ این باشد ، وصالش را نمی‌ دانمهزاران تیررر ِ دلتنگ

نگاهش با من است اما ، خیالش را نمی‌ دانمتماشایش ڪہ این باشد ، وصالش را نمی‌ دانمهزاران تیررر ِ دلتنگے ، روانہ ڪردہ ام سویشبہ قلبش مے خورد اما ، بہ بالش را نمی‌ دانممگر از او بہ غیر از او دگر چیزے طلب ڪردماگر عاشق شود قلبی محالش را نمي دانمچگونہ مے شود از او بپرسم "دوستم داری؟"جوابش هر چہ هم باشد ، سوالش را نمیدانممیان ِ سیب ِ لب هایش دلم را قرمزش بُردهچشیدم طعم ِ سرخش را و ڪالش را نمی‌ دانماگر چه بوده نامحرم ، ولی بوسیدمش او راحرامش این چنین باشد ، حلالش را نمی‌ دانمبرایم قصرِ چشمانش مثالِ تخت جمشید استشڪوهش همچنان باقے ، زوالش را نمی‌ دانمحساب ِ زندگے با او چنان از دست ِ من رفتهنہ تنها روز و ماهش را ڪہ سالش را نمے دانمحیا مانع نشد تا من بگویم خواهش ِ دل رابگیرم دست ِ گرمش را و حالش را نمی‌ دانم ...