جدیدا توجهم به یک سری روابط جلب شده که یک طرف کاملا داره طرف مقابل رو کنترل میکنه و کلا تو رابطه یکی حقیره و یکی رئیس و بزرگتا اینجاش که طبیعیه و زیادهمسئله اینه اون طرف مقابل هیچ اعتراضی نداره و کاملا ارادی ادامه میده.تو روابط والد فرزندی ، رئیس و کارمند ، بین زوجین یا روابط عاطفی باز برام قابل درک تره که بخاطر یه چیزی مجبور بشه تحمل کنه ولی نمیفهمم چرا باید یک نفر تو رابطه ی دوستی مدام تحقیر بشه و باز به دوستی ادامه بده.شاید ریشه در کودکی داره😅نمیدانم