تجارب نزدیک به مرگ ساختگی، فیک یا جعلی (False or Feigned Near-Death Experiences) تجارب نزدیک به مرگ فیک معمولاً به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند: 1⃣ جعل آگاهانه (ادعاهای دروغین برای منفعت): افرادی که هرگز چنین تجربه‌ای نداشته‌اند اما برای جلب توجه، کسب درآمد (نوشتن کتاب‌های پرفروش) یا انگیزه‌های مذهبی و فرقه‌ای، یک داستان تخیلی را به عنوان تجربه واقعی خود جا می‌زنند. 2⃣خطاهای حافظه و القا (تجارب ساختگی ناخودآگاه): مواردی که فرد تحت تأثیر داروها، هیپنوتیزم، یا خواندن و شنیدن زیاد درباره NDE، تصویری ذهنی در حافظه‌اش شکل می‌گیرد و خودش واقعاً باور می‌کند که این اتفاق افتاده است (بدون قصد دروغگویی). 3⃣ شبیه‌سازهای پزشکی و آزمایشگاهی (تجارب شبه-NDE): تجاربی که بر اثر مصرف موادی مثل کتامین، DMT، کمبود اکسیژن (هیپوکسی) یا تحریک مغزی ایجاد می‌شوند. این‌ها تجربه واقعی خروج از بدن در آستانه مرگ نیستند، بلکه بازسازی‌های مغزی هستند.برخی نشانه‌ها و معیارهای تشخیص NDE فیک از واقعی عبارتند از: 1⃣ بیش از حد ساختاریافته یا کلیشه‌ای بودن: تجارب فیک اغلب دقیقاً شبیه فیلم‌ها یا کتاب‌های معروف نوشته می‌شوند و فاقد آن جزئیات حسیِ منحصربه‌فرد، مبهم و عمیقِ تجارب واقعی هستند. 2⃣ تناقض در گزارش‌های زمانی مختلف: کسی که داستان می‌سازد، اگر بعد از چند سال دوباره آن را تعریف کند، جزئیات کلیدی را فراموش کرده یا تغییر می‌دهد؛ در حالی که تجربه‌گران واقعی معمولاً بعد از دهه‌ها، با همان جزئیات اول روز، داستان را تعریف می‌کنند. 3⃣ تغییرات عمیق شخصیتی (بعد از تجربه): مهم‌ترین نشانه یک NDE واقعی، تغییر سبک زندگی فرد است (کم شدن مادی‌گرایی، افزایش شدید همدلی، از بین رفتن ترس از مرگ). در تجارب فیک، فرد معمولاً همان رفتارها و الگوهای شخصیتی قبلی (یا حتی میل بیشتر به شهرت و پول) را نشان می‌دهد.گروه وابسته به انجمن بین المللی تحقیقات تجارب نزدیک به مرگ (IANDS) در ایرانDNDSI.irJoin → @IranNDE