بررسی ادعا: «تجربه‌های نزدیک به مرگی که هنگام ”مرگ بالینی“ رخ نمی‌دهند، نمی‌توانند دلیلی بر هوشیاری مستقل از مغز باشند!»▪️ این ادعا حتماً نادرسته! باید توجه کنیم تجربۀ نزدیک به مرگ شامل چندین عنصره که هرکدوم از اون‌ها مدرکی در تأیید هوشیاری مستقل از بدن هستن و لازم هم نیست هنگام مرگ بالینی یا یک وضعیت خاص مغزی اتفاق بیفتن.▪️ مثلاً «مشاهدات تأییدشدۀ خارج از بدن» اگر حتی در عادی‌ترین وضعیت مغزی و جسمانی هم اتفاق بیفتن، باز هوشیاری مستقل از مغز رو تأیید می‌کنن؛ تصور کنید یک نفر در شرایط کاملاً عادی مغزی و جسمی، درحالی‌که روی تختش دراز کشیده، احساس می‌کنه از بدنش خارج شده و در همین حالت به خونۀ همسایه می‌ره و اتفاقاتی رو که اونجا در جریانه، به‌درستی مشاهده می‌کنه.▪️ این یعنی فرد فراتر از محدودیت مغزی‌ـ‌جسمانی اداراکات هوشیارانه داشته و همین به‌وضوح دلیل بر استقلال هوشیاری از مغزه.▪️ مثال واضحش «کیس خانم Z» در تحقیقات دکتر چارلز تارته که توی «این پست» بهش اشاره کردیم؛ تجربۀ خروج از بدنی که نه در شرایط نزدیک به مرگ، بلکه تحت هیپنوتیزم اتفاق افتاد.▪️ باید توجه کنیم فقط «مشاهدات خارج از بدن» هم نیست؛ تجربۀ نزدیک به مرگ عناصر دیگه‌ای هم داره که دلیل واضحی در تأیید استقلال هوشیاری از مغزن؛ مثلاً دیدار تجربه‌گران با ارواح افرادی که نمی‌شناختن و گرفتن اطلاعات درست از اون‌ها، دیدار با افرادی که از مرگشون مطلع نبودن یا به‌دست‌آوردن اطلاعاتی که به شیوۀ عادی و مادی در دسترس نیستن.▪️ و هیچ‌کدوم از این عناصر نیازی نیست که حتماً هنگام مرگ بالینی اتفاق بیفتن؛ چون فی‌نفسه فراتر از توانایی‌های مغزی و جسمانی هستن.✍️ احمد بهزادی➖➖➖➖🆔@near_death