💠 ۳۱ سامانه، ۳۱ مانع؛ تولیدکنندگان ایرانی در باتلاق نظارت دیجیتالدر سال‌های اخیر، دولت با هدف شفاف‌

💠 ۳۱ سامانه، ۳۱ مانع؛ تولیدکنندگان ایرانی در باتلاق نظارت دیجیتالدر سال‌های اخیر، دولت با هدف شفاف‌سازی و تحول دیجیتال، سامانه‌های متعدد نظارتی و اطلاعاتی راه‌اندازی کرده است.اما آنچه امروز فعالان اقتصادی از آن سخن می‌گویند، واقعیتی متفاوت است: انبوه سامانه‌هایی که به‌جای تسهیل، به مانع اصلی تولید تبدیل شده‌اند.🔹 بر اساس گزارش‌های میدانی، یک شرکت تولیدی یا بازرگانی متوسط برای ادامه فعالیت قانونی خود باید با دست‌کم ۳۱ سامانه دولتی مجزا و غیریکپارچه در ارتباط باشد؛از «سامانه جامع تجارت» و «بهین‌یاب» گرفته تا «مودیان مالیاتی»، «جامع انبارها»، «درگاه ملی مجوزها»، «سامانه بیمه تأمین اجتماعی»، «استاندارد»، و «محیط زیست».🔸 مشکل اصلی در این سامانه‌ها، نبود ارتباط و هم‌افزایی اطلاعاتی است.هر سامانه مسیر و فرم مخصوص به خود را دارد، هر کدام اطلاعات مشابه می‌خواهند، و هیچ‌کدام داده‌ها را از دیگری دریافت نمی‌کند.به همین دلیل، برای یک فاکتور فروش ساده، تولیدکننده باید چندین بار اطلاعات را در بسترهای مختلف وارد کند — از «معاملات فصلی» گرفته تا «مودیان مالیاتی» و «اظهارنامه عملکرد».🗣 یکی از مدیران صنعتی در گفت‌وگو با رسانه‌ها می‌گوید:«ما به‌جای تمرکز بر توسعه محصول و رقابت در بازار، باید وقت و انرژی خود را صرف مدیریت ۳۱ سامانه کنیم. کوچک‌ترین خطا در هرکدام، یعنی توقف و جریمه.»📊 فعالان اقتصادی باور دارند که این رویکرد، به‌جای ایجاد شفافیت، باعث افزایش هزینه‌های پنهان، اتلاف زمان، و کاهش بهره‌وری نیروی انسانی شده است.در نتیجه، مفهوم «تحول دیجیتال» در عمل به دیجیتال‌سازیِ بروکراسی سنتی تبدیل شده؛ بروکراسی‌ای که نه‌تنها تسهیل‌گر نیست، بلکه سرعت رشد تولید را هم کاهش داده است.💬 کارشناسان می‌گویند تا زمانی که این سامانه‌ها یکپارچه نباشند،تا زمانی که تولیدکننده برای هر فعالیت ساده مجبور به ثبت اطلاعات تکراری باشد،نمی‌توان از تحول دیجیتال در اقتصاد سخن گفت.🇮🇷 در نهایت، حمایت از تولید ملی یعنی کاهش موانع واقعی، نه افزودن سامانه‌های جدید.📎 کانال رسمی نگارستان:@negarestantile_com