نوشتن خود یکی از بزرگ‌ترین و آزادترین فعالیت‌های انسانی است. در نوشتن، برای خود، تعالی و کشف فراوانی وجود دارد. در نوشتن، برای کسی که با اعتماد و بخشندگی آنچه را برایش اتفاق می‌افتد دنبال می‌کند، جهان همواره آماده و عمیق باقی می‌ماند؛ محیطی پایان‌ناپذیر که گسترش همراه با انعطاف‌پذیریِ یک رؤیا را در خود دارد. نویسندگان با رفت‌وآمد میان تجربه و اندیشه، بیش از آنچه زمان و مکان می‌توانند در اختیارشان بگذارند، فرصت دارند. آن‌ها قلمرو کاملاً ناشناخته‌ای از نگرش و بینش انسانی را در اختیار دارند. ویلیام استافورد Writing the Australian Crawl@Nevisandegikhallagh