کتاب از من تا متن: نوشتن خلاق به زبان فارسی را چگونه آغاز کنیم؟ / نوشته‌ی مصطفا پورنجاتی (در دست انت

کتاب از من تا متن: نوشتن خلاق به زبان فارسی را چگونه آغاز کنیم؟ / نوشته‌ی مصطفا پورنجاتی (در دست انتشار) ـــــــــــــــ برشی از فصل دوم نوشتن، مثل کار کردن با گِل سفالگری و رنگ است. مثل مراقبت از رشد یک گل حُسن یوسف. مثل ظاهر کردن کبوتری ناپیدا از دل کلاهی لبه‌دار. مثل دعوت از آدم‌ها برای آمدن روی صحنه. نوشتن، آشکار کردن صداهایی‌ست که جز خودِ نویسنده، کسی آن‌ها را نمی‌شنود. نوشتن، جان‌بخشیدن به الفباست و تولید طنین. سکوتی که شکسته می‌شود، وقفه‌ای که‌ به حرکت درمی‌آید. حادثه‌ای‌ که تا پیش از نوشتن متن رخ نداده، در لوکیشنی که روی هیچ نقشه‌ی رسمی ثبت نشده. نوشتن، نامیدن آدم‌هایی‌ست که نامی ندارند و سر و شکل دادن به موجوداتی دوپا و چهارپاست که شناسنامه‌ای ندارند تا آنگاه که به چشم نویسنده‌ای بیایند و تجسم شوند. این جملات درباره‌ی نوشتن، به معنای نوشتن شعر یا که نوشتن فانتزی نیست؛ همه‌ی شکل‌های نوشتن، با این جان‌بخشیدن سروکار دارد. @Nevisandegikhallagh