متنی که خواننده‌ی ادبیات را به شوق می‌آورَد| در عرف دنیای ادبیات، خواننده‌ میل دارد به چالشی با نام «کشف در زبان». خواننده‌ی متن‌های خلاق دوست دارد یا بازی‌های آرایه‌ها و بلاغت را کشف کند (مثل رفتار او هنگام خواندن شعر)، یا نوعی گره‌گشایی یا به تعبیر بهتر «تجلی معنایی» و «Aha moment» را تجربه کند (وقتی داستان کوتاه می‌خوانَد) یا با پرسشی ظریف و نوعی نگاه و تأمل تازه ملاقات کند (به وقت خوانش جستار شخصی). از منظر دیگر، مخاطب میل دارد که حس کند فهم او مهم شمرده شده و به قدرت تحلیل و کشف او توجه شده و همه‌ی لقمه‌ها را نویسنده یا به تعبیر دقیق‌تر «راوی» نجویده. به این ترتیب حس بالغ‌بودن و «خواننده‌بودن» به او دست می‌دهد و متوجه می‌شود باید به خود بجنبد و در جستجوی «کشفِ» زیبایی در یک متن باشد.مصطفا پورنجاتی، برشی از خوانش و نقد یک متن@Nevisandegikhallagh