کارگاه نوشته‌ی سست، نوشته‌ی تندرستدر این کارگاه، «تندرستی نوشته»، به جای آنکه با رونویسی از بزرگان ب

کارگاه نوشته‌ی سست، نوشته‌ی تندرستدر این کارگاه، «تندرستی نوشته»، به جای آنکه با رونویسی از بزرگان به دست بیاید، حاصل دیدار چشم مشتاق نویسنده ـ یعنی شما ـ با بهترین منظره‌های زبانی است. از سرمایه‌ای به نام ادبیات فارسی حرف می‌زنم. این سرمایه به‌تنهایی کاری نمی‌کند.‌ وقتی به کار می‌آید که با جسارت شخصیِ ما برای مشق‌های نوشتن، به منفعتی به نام «زبان خلاقانه» مبدل شود.  درباره‌ی هنری‌ترین بخش‌های فارسی، با چه زاویه‌دیدی تحقیق کرده‌ام و خواسته‌ام چه چیزی را ببینم و به شما نشان دهم؟ این نوع مواجهه با فارسی را می‌شود با چنین نام‌هایی صدا زد: نگاه خلاق به سابقه‌ی فارسی، دیدن زبان از چشم ادبیات فارسی، ذهن ایرانی و زبان هنری. شاید این اسم‌ها سمت‌وسو و رویکرد این کارگاه‌ را بهتر آشکار کند. تکنیک‌های نویسندگی بزرگان فارسی با طرز نگاه آن‌ها به اشیا، آدم‌ها و خودشان ارتباط دارد. من سعی کرده‌ام این ارتباط را ردگیری کنم تا شیوه‌هایی برای بازنمایی‌هایی خلاقانه‌ی خودمان هنگام نوشتن به دست بیاوریم. با الهام از فردوسی، این نام را برای کارگاه انتخاب کردم: «نوشته‌ی سست، نوشته‌ی تندرست». فردوسی، در یکی از بیت‌های شاهنامه درباره‌ی مطالعه‌ی برخی آثار شاعران پیش از خود می‌گوید نگاه کردم و این شعر (نظم) به چشمم سست آمد: نگه کردم این نظم و سست آمدم / بسی بیت ناتندرست آمدم. آن صفت‌های هنری فارسی را که برای کارگاه اول کنار هم آورده‌ام، در صفحات پوستر ببینید. این کارگاه، شامل خواندن تعریف‌شده و جهت‌دار متن‌هایی برجسته، گفتگو درباره‌ی آن متن‌ها و تمرین‌دادن، هم‌راستا با آن خوانش‌هاست.