🌷🌺نقش سازنده ی جناب آقای محدثی گیلوایی در دفاع معنا گرایانه از حقوق شهروندی 👇👇👇👇👇اتنیک (Ethni

🌷🌺نقش سازنده ی جناب آقای محدثی گیلوایی در دفاع معنا گرایانه از حقوق شهروندی 👇👇👇👇👇اتنیک (Ethnic)و اقوام، بیش از آنکه در تقابل با هویت ملی ایران تعریف شود، در تلاش برای پیوند دادن «ایرانیت» با «تکثر قومی و فرهنگی» معنا پیدا می‌کند. دفاع از حقوق زبانی، فرهنگی، تاریخی و سیاسی اقوام، هنگامی که بر اصل برابری انسان‌ها، نفی تبعیض و کرامت انسانی و بر حقوق بشر  استوار باشد، نه تهدیدی برای تمامیت ایران، بلکه یکی از پایه‌های همبستگی پایدار ملی است.از منظر حقوق بشر، انسان پیش از آنکه عضو یک قوم، زبان یا فرهنگ باشد، صاحب کرامت و حقوق ذاتی است؛ بنابراین هیچ هویت قومی نباید موجب امتیاز یا محرومیت حقوقی شود.  معناگرایی یادآور می‌شود که انسان تنها موجودی دارای حقوق انتزاعی نیست؛ او در زبان، فرهنگ، حافظه، تاریخ و تعلق اجتماعی خود معنا می‌یابد. محروم کردن یک انسان از امکان زیستن با هویت فرهنگی خویش، فقط محدود کردن یک حق نیست؛ می‌تواند بخشی از معنای وجود و کرامت او را نیز تهی کند.از این منظر، حقوق اتنیکی صورت خاصی از حقوق بشر است؛ زیرا کرامت انسانی بدون به‌رسمیت‌شناختن زمینه‌های فرهنگی و تاریخی زندگی انسان کامل نمی‌شود. ایرانِ دموکراتیک نیز زمانی می‌تواند معنای واقعی «وحدت» را پیدا کند که وحدت را با یکسان‌سازی اشتباه نگیرد.ایرانِ معناگرا، ایرانی نیست که تفاوت‌ها را حذف کند؛ ایرانی است که تفاوت‌ها را به رسمیت بشناسد و آنها را در چارچوب حقوق برابر به سرمایهٔ مشترک ملی تبدیل کند. در چنین نگاهی، دفاع از حقوق اقوام نه نفی ایرانیت، بلکه دفاع از انسانی است که ایرانیتِ خود را از مسیر زبان، فرهنگ، تاریخ و تعلق خویش تجربه می‌کند.بنابراین، پیوند حقوق بشر، معناگرایی و حقوق اتنیکی را می‌توان در یک اصل خلاصه کرد:هیچ انسانی نباید برای ایرانی‌بودن، از بخشی از هویت خود دست بکشد؛ و هیچ هویتی نیز نباید برای حفظ خود، حقوق انسان دیگری را انکار کند.