اگر کاری انجام نشود هند به زودی ممکن است خود را از اینترنت جدا ببینداز ۱۸ کابل زیردریایی که هند را ب

اگر کاری انجام نشود هند به زودی ممکن است خود را از اینترنت جدا ببینداز ۱۸ کابل زیردریایی که هند را به سایر نقاط جهان متصل می‌کند، ۱۳ کابل تنها در ۶ کیلومتری بمبئی متمرکز شده‌اند. با توجه به وابستگی فزاینده این کشور به زیرساخت‌های دیجیتال خود، این یک آسیب‌پذیری نگران‌کننده است.۹۵ درصد از پهنای باند بین‌المللی هند به اروپا، آفریقا و غرب آسیا از سواحل شمال غربی بمبئی عبور می‌کند. از ۱۸ کابل زیردریایی بین قاره‌ای که این کشور در اختیار دارد، ۱۳ کابل در یک نوار ۶ کیلومتری در امتداد خط ساحلی پایتخت تجاری این کشور قرار گرفته‌اند.به نوشته مجله اِسلَت، اگر قرار باشد آنها به طور همزمان قطع شوند، به کمک سیستمی برای تغییر مسیر ترافیک به سایر نقاط، می‌توان از قطعی عمومی جلوگیری کرد اما بخش بزرگی از پهنای باند بین‌المللی که از هند عبور می‌کند همچنان تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.با بیش از یک میلیارد مشترک پهنای باند تا پایان سال ۲۰۲۵، هند اکنون به لطف داده‌های کم‌هزینه خود یکی از بزرگترین بازارهای اینترنتی جهان است. اقتصاد دیجیتال به سرعت در حال رشد به طور فزاینده‌ای به این کابل‌ها وابسته است اما نگهداری آنها در مرحله بحرانی آسیب‌پذیری قرار دارد.در حالی که هند تقریباً ۲۰ درصد از مصرف جهانی داده را به خود اختصاص می‌دهد، تنها به حدود ۳درصد از کابل‌های زیردریایی جهان متصل است: شکافی آشکار و فزاینده بین ظرفیت تحویل داده این کشور و زیرساخت‌های فیزیکی آن.طبق گزارش مرکز تحقیقات موسسه تاکشاشیلا، ۱۱ کابل از ۱۸ کابل بین‌المللی هند در حال حاضر بیش از ۲۰ سال قدمت دارند، حتی اگر طول عمر یک کابل زیردریایی ۲۵ سال باشد.در حالی که خطر خرابکاری در مقیاس بزرگ همچنان محدود است در واقع خطر تخریب کابل است که بزرگترین تهدید برای سیستم محسوب می‌شود. همانطور که بی‌بی‌سی اشاره می‌کند، تخمین زده می‌شود که سالانه بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ مورد خرابی کابل زیردریایی در سراسر جهان رخ می‌دهد که بیشتر آنها ناشی از ماهیگیری، لنگر کشتی، خطرات طبیعی و خرابی تجهیزات است.با این حال، هند کشتی‌های تعمیر کابل زیردریایی خود را برای واکنش سریع به حوادث ندارد. این کشور باید به کشتی‌های خارجی متکی باشد که خود برای فعالیت در آب‌های هند به مجوز نیاز دارند و این امر روند کار را به طور قابل توجهی طولانی می‌کند و اغلب موانع اداری ایجاد می‌کند.به همین ترتیب، برنامه‌ریزی کابل‌های زیردریایی جدید بین ۳ تا ۴ سال طول می‌کشد و نصب آنها بسته به طول کابل می‌تواند تا ۲ سال طول بکشد. با توجه به اینکه مراحل مختلف این فرآیند توسط ۱۶ آژانس مختلف شامل مخابرات، دفاع، امور داخلی، حمل و نقل دریایی، بنادر، محیط زیست و مقامات ایالتی مدیریت می‌شود، این حاکمیت پراکنده مانع بزرگی برای ساده‌سازی این رویه است.آماجیت گوپتا، مدیرعامل لایت‌استورم یک شرکت زیرساخت دیجیتال، توضیح می‌دهد: "اتصال از نظر تاریخی در اطراف بمبئی متمرکز بوده است زیرا اکوسیستم، زیرساخت و تقاضا از قبل در آنجا متمرکز شده بودند. اما این تمرکز دقیقاً نشان‌دهنده ریسکی است که صنعت باید از آن اجتناب کند."سوال امروز کمتر در مورد این است که آیا هند می‌تواند کابل‌های قدیمی خود را جایگزین کند و بیشتر در مورد این است که آیا ظرفیت جدید زمینی و زیردریایی می‌تواند با تقاضای روزافزون ناشی از هوش مصنوعی همگام باشد یا خیر. بین سال‌های ۲۰۲۰ تا به امروز، ظرفیت مراکز داده نصب شده از ۳۷۵ مگاوات به تقریباً ۱۵۷۵ مگاوات افزایش یافته است. این افزایش عظیم، خطر افزایش بیشتر شکاف بین تقاضای جهانی و زیرساخت‌های هند را در میان مدت به همراه دارد.✍🏼مهدی حیدری. روزنامه نگاری جدید@NewJournalism