اگر بعد از جلسه معلوم نیست چه کسی، چه کاری را، تا چه زمانی باید انجام دهد؛ شما جلسه نداشتید. فقط حرف زدید.یکی از پرهزینه‌ترین ناکارآمدی‌های سازمانی، جلسه‌ای نیست که طولانی شده؛جلسه‌ای است که هیچ تصمیمی را به اقدام تبدیل نمی‌کند.ممکن است مسئله درست مطرح شود، همه نظر بدهند، حتی در پایان به یک توافق جمعی هم برسند.اما اگر بعد از جلسه سه چیز روشن نباشد:چه کاری؟ توسط چه کسی؟ تا چه زمانی؟بخش بزرگی از آن گفتگو عملاً ارزش اجرایی ندارد.مشکل اینجاست که بسیاری از سازمان‌ها هنوز کیفیت جلسه را با اتفاقات داخل اتاق می‌سنجند؛در حالی که کیفیت واقعی جلسه را باید چند روز بعد سنجید:چه تصمیمی اجرا شد؟چه چیزی تغییر کرد؟کدام مانع برداشته شد؟و شاید مهم‌تر از همه:اگر این جلسه برگزار نمی‌شد، چه اتفاقی نمی‌افتاد؟اگر پاسخ «تقریباً هیچ» است، احتمالاً مسئله کمبود جلسه نیست؛مسئله، ضعف در تبدیل گفتگو به مسئولیت و اقدام است.آنیتا شاه پوری