تپ‌اختر (Pulsar) نوعی ستاره نوترونیِ به‌شدت چرخنده و دارای میدان مغناطیسی قوی است که پرتوهای الکتروم

تپ‌اختر (Pulsar) نوعی ستاره نوترونیِ به‌شدت چرخنده و دارای میدان مغناطیسی قوی است که پرتوهای الکترومغناطیسی (اغلب رادیویی) را به صورت متناوب و منظم ساطع می‌کند. نام "تپ‌اختر" به دلیل همین "تپ‌های" (پالس‌های) منظمی است که از آن دریافت می‌شود.بیایید کمی با جزئیات بیشتر به این پدیده‌های شگفت‌انگیز کیهانی بپردازیم:۱. چگونگی شکل‌گیری تپ‌اخترها:تپ‌اخترها محصول نهایی زندگی ستاره‌های پرجرم هستند. هنگامی که ستاره‌های پرجرم، چرخه حیات خود را به پایان می‌رسانند و دچار رمبش گرانشی شده، منفجر می‌شوند (پدیده ابرنواختر)، هسته باقی‌مانده آن‌ها به ستاره نوترونی تبدیل می‌شود. این ستاره‌های نوترونی به شدت چگال هستند – به طوری که یک قاشق چای‌خوری از ماده آن‌ها می‌تواند جرمی برابر با یک کوه یا حتی بیشتر داشته باشد. این رمبش به سرعت چرخش اولیه ستاره می‌افزاید و میدان مغناطیسی آن را نیز بسیار قوی‌تر می‌کند.۲. مکانیزم "فانوس دریایی" تپ‌اخترها:دلیل اصلی اینکه ما تپ‌اخترها را به صورت "پالس" می‌بینیم، مکانیزم خاص آن‌هاست:* میدان مغناطیسی قدرتمند: تپ‌اخترها دارای میدان‌های مغناطیسی فوق‌العاده قوی هستند که میلیون‌ها تا تریلیون‌ها برابر قوی‌تر از میدان مغناطیسی زمین است.* انتشار پرتوها: این میدان مغناطیسی بسیار قدرتمند، ذرات باردار را در امتداد قطب‌های مغناطیسی خود با سرعت‌های بسیار بالا شتاب می‌دهد و باعث تابش پرتوهای قدرتمند می‌شود (اغلب در طول موج رادیویی، اما برخی نیز پرتوهای ایکس و گاما ساطع می‌کنند).* عدم هم‌ترازی محورها: از آنجایی که محور چرخش ستاره با محور میدان مغناطیسی آن منطبق نیست، این پرتوها مانند نور یک فانوس دریایی به صورت چرخشی در فضا حرکت می‌کنند.* پالس‌های مشاهده‌شده: ما فقط زمانی این پرتوها را مشاهده می‌کنیم که جهت پرتو به سمت زمین باشد. بنابراین، با هر چرخش ستاره، یک "پالس" از انرژی را دریافت می‌کنیم، درست مثل اینکه نور فانوس دریایی در زمان چرخش به سمت ما بیفتد.۳. ویژگی‌های کلیدی تپ‌اخترها:* چگالی فوق‌العاده بالا: همانطور که ذکر شد، ماده تپ‌اختر به قدری متراکم است که در مقایسه با آن، حتی اتم‌های خورشید هم فضاهای خالی زیادی دارند.* سرعت چرخش بسیار بالا: تپ‌اخترها می‌توانند از چند دور در ثانیه تا صدها دور در ثانیه بچرخند (که به آن‌ها "تپ‌اخترهای میلی‌ثانیه‌ای" می‌گویند). این سرعت چرخش باعث می‌شود پالس‌های دریافتی فوق‌العاده دقیق و منظم باشند.* میدان مغناطیسی قدرتمند: میدان‌های مغناطیسی آن‌ها می‌توانند به شدت‌های باورنکردنی برسند.* کوچک بودن: قطر یک ستاره نوترونی حدود ۱۰ تا ۲۰ کیلومتر است، یعنی به اندازه یک شهر کوچک، اما با جرمی بیشتر از خورشید!۴. اهمیت تپ‌اخترها در نجوم و فیزیک:تپ‌اخترها ابزارهای فوق‌العاده ارزشمندی برای اخترشناسان و فیزیکدانان هستند:* ساعت‌های کیهانی دقیق: پالس‌های بسیار منظم آن‌ها از دقیق‌ترین ساعت‌های طبیعی در کیهان هستند. این دقت برای آزمودن نظریه‌های فیزیک بنیادی کاربرد دارد.* آزمون نظریه نسبیت عام اینشتین: با مشاهده تغییرات کوچک در زمان رسیدن پالس‌ها از تپ‌اخترهای دوتایی (که به دور هم می‌چرخند)، دانشمندان توانسته‌اند پیش‌بینی‌های نسبیت عام، از جمله وجود امواج گرانشی، را با دقت بی‌سابقه‌ای تأیید کنند.* کشف اولین سیارات فراخورشیدی: اولین سیارات فراخورشیدی که کشف شدند، نه به دور ستاره‌ای شبیه خورشید، بلکه به دور یک تپ‌اختر (PSR B1257+12) می‌چرخیدند.* مطالعه محیط میان‌ستاره‌ای: از آنجایی که پالس‌های تپ‌اختر در مسیر خود از محیط میان‌ستاره‌ای (گاز و غبار بین ستاره‌ها) عبور می‌کنند، مطالعه تغییرات در این پالس‌ها به ما کمک می‌کند تا خواص این محیط را درک کنیم.* درک فیزیک در شرایط فوق‌العاده: تپ‌اخترها آزمایشگاه‌های طبیعی برای مطالعه ماده در چگالی‌ها و میدان‌های مغناطیسی افراطی هستند که هرگز نمی‌توانیم در آزمایشگاه‌های زمینی بازسازی کنیم.۵. تاریخچه کشف:تپ‌اخترها برای اولین بار در سال ۱۹۶۷ توسط جوسلین بل برنل (دانشجوی دکترا) و سر آنتونی هیوییش در دانشگاه کمبریج کشف شدند. آن‌ها ابتدا فکر می‌کردند که این سیگنال‌های منظم ممکن است از تمدن‌های فرازمینی باشد، اما به زودی ماهیت طبیعی آن‌ها مشخص شد.در مجموع، تپ‌اخترها نه تنها از fascinating‌ترین اجرام کیهانی هستند، بلکه ابزاری قدرتمند برای پیشبرد دانش ما در فیزیک و نجوم به شمار می‌روند.