حالا دشمن بنظر تصمیم گرفته که وارد فازی شود که مجدد حملات گسترده بکند و وارد حمله به زیرساخت های ایر

حالا دشمن بنظر تصمیم گرفته که وارد فازی شود که مجدد حملات گسترده بکند و وارد حمله به زیرساخت های ایران و مردمش بشود، همه بدانند که طرفمان طرف کمی نیست، امریکا و اسرائیل و اعراب و دستنشانده هایشان در هر نقطه ای از دنیا، بخواهند جایی را بزنند میزنند، دو موضوع پیش میاید، یا از حمله جلوگیری کنیم یا باید به اقدام مناسب مقابل زدن او فکر کرد، خب مورد اولی را صد بار امتحان کردند، اتش بس دادند مذاکره کردند تفاهم نوشتند توافق کردند صحبت کردند ولی هربار اوضاع بدتر شد و مسجل است که دیر یا زود اینکار را خواهند کرد پس فکر مجدد هم به این موضوع خریت و اقدام مجدد در این موضوع خیانت است، پس میماند مورد دوم که نحوه اقدام مقابل است، در این مورد اکنون همه بدانند بهترین کار وقتی حمله دشمن قطعی و نبرد نهایی قطعی است حمله پیشدستانه سنگین نه از ان خزعبلات قبلی است، طوری که مراکز سوخترسان ها و فرودگاه ها و نقاط لجستیکی را زیر ضرب سنگین موشکی و پهپادی ببرد و کلاهک بارشی نیز نقش بسیار خوبی در این حیطه میتواند ایفا کند، این برای قبل از حمله که اگر از ما میشنوید واجب است، از طرفی برای بعد زدن باید در وهله اول اهداف اساسی و حیاتی باشد طوری که خورد دشمن اخ و وای گفتنش مشهود باشد و در وهله دوم نوع سلاح های بکارگیری شده باید ارتقا پیدا کند برعکس نبردهای اخیر که ارزو به دل ماند دو فتاح باهم شلیک شوند و باید برای گرفتن خسارت قطعی در هر حمله حداقل جایی برای هایپرسونیک ها گذاشت که در بدترین حالت حداقل یک برخورد قطعی به یک هدف حیاتی ثبت شود و هیچ حمله ای بدون خسارت برای دشمن نباشد، در وهله سوم حجم حملات مهم است بطوری که دشمن وحشت به دل بگیرد فکر کنید وزارت دفاع کشورک های عربی که با پنج پهپاد و دو موشک روبرو میشدند حال با صد پهپاد و ده موشک روبرو شوند و همان وحشتی که خواهند گرفت عملیات را موفق تر خواهد کرد و از پهپاد ها برای سردرگمی پدافند های دشمن استفاده شود و حملات با حجم بالاتر از قبل انجام شود و این مورد نیز مد نظر قرار بگیرد که اگر صد موشک شلیک شد و حجم حمله بالا بود این را به پنجاه هدف با هر هدفی دو موشک تقسیم نکنید و بهتر است به اهداف کمتری با پرتابه های بیشتری مانند چهار هدف و هر هدف با بیست موشک تبدیل شود که هم موفقیت امیز تر و هم اخ دشمن بلند تر و هم نتیجه بهتری خواهد داد، موضوع مهم و پرداختن به ان هرچه بیشتر بهتر بود، خلاصه کلام، ملت ایران و ایران در شاید پیچیده ترین پیچ تاریخ خود هستند، دولت و قوا صد خود را بگذارد چه اقتصادی چه عدالتی چه فرهنگی چه روحیه بخشی چه تبلیغی که کمکی چه اموزشی چه قانونگذاری چه و چه و چه، نیروهای مسلح صد خود را بگذارند و به محض رسیدن به ان نقطه قطعی هرچه که در چنته دارند رو کنند به طوری که پس از این جنگ قطعی که هروقت ممکن است اتفاق بیوفتد دیگر از کسی شنیده نشود همچنان چیزی داریم که رو نشده و همه چیز باید رو شود، اگر باب المندب دست شماست ببندید، اگر سلاح رونمایی نشده دارید بزنید، اگر توان زدن ناوگان امریکا را دارید بزنید، اگر توان بمباران با جنگنده دارید بکنید، اگر توان شلیک حداکثر صد موشک همزمان دارید همان حداکثر را استفاده کنید، اگر توان کشیدن جنگ به هرجای دنیارا دارید که در جنگ تاثیر مثبت و درستی خواهد داشت ضمن در نظر گرفتن سخت نشدن کار و عدم از دست رفتن تمرکز از روی اهداف اصلی و با تصمیم سیاست نوبتی یا همزمان زدن انجام بدهید، اگر توان ساخت سلاح هسته‌ای دارید بسازید، اگر توان ترور افراد برجسته دشمن را دارید بکنید و اگر و اگر و اگر، این تیغیست که بر گلوی ملت ایران گذاشته اند و شما مسئول رفع ان هستید و در این دنیا مردم شمارا مسئول و در ان دنیا خدا شمارا مسئول خواهد دانست، این درختی که پنجاه سال است کاشته شده و اصلش جدا از هر اشتباه و بدی ای که در ان رخ داد درست بود یا به میوه میرسد یا خشک خواهد شد، میگویند اگر میخواهید بیست بگیرید برای سی برنامه بریزید، هدف نظام از این جنگ خروج امریکا از منطقه و له کردن اسرائیل و به عصر حجر بردن اعراب باشد و دشمن هرسه اینهارا برای ما مد نظر دارد، غیر از این نتیجه ای از نظامی که چهل هفت سال ساخت و تهدید کرد و تصمیم به عدم همراهی با سلاطین و قلدر های دنیا گرفت قابل قبول نخواهد بود، ملت میوه ی این درخت را میخواهند که مرگش مرگ ایران خواهد بود، همه مسئولند صد خود را برای ایران و مردم و تمدنش بگذارند، ليَنضُرَنَ الله مَن يَنضُرة، پیروزباد ایران، زنده باد ایران، سربلند باد ایران و ایرانی