به نام خالق کوهستان، رودخانه و اُرس‌های هزارمسجد"برای طبیعت، برای مردم، برای فردا" بیانیه‌ی سمن «د

به نام خالق کوهستان، رودخانه و اُرس‌های هزارمسجد"برای طبیعت، برای مردم، برای فردا" بیانیه‌ی سمن «دیدبان طبیعت هزارمسجد» درباره حفاظت از منطقه حفاظت‌ شده ارس سیستان، گردشگری مسئولانه و ممنوعیت جابه‌جایی گردشگران با تراکتور؛ هزارمسجد را نمی‌توان فقط از پشت شیشه خودرو دید. هزارمسجد را باید شناخت، لمس کرد، نفس کشید و دوست داشت؛ اما پیش از همه، باید حرمتش را نگه داشت.ما در سمن «دیدبان طبیعت هزارمسجد» بر این باوریم که طبیعت این سرزمین، ملک شخصی هیچ‌کس نیست؛ میراث مشترک همه ما و امانتی برای نسل‌هایی است که هنوز به دنیا نیامده‌اند.رودخانه‌های هزارمسجد، چشمه‌ها، مراتع، پوشش گیاهی، حیات‌وحش، درختان کهنسال اُرس و سکوت دره‌های آن، سرمایه‌هایی نیستند که بتوان آنها را با منافع کوتاه‌مدت معاوضه کرد.از همین منظر، درباره موضوع جابه‌جایی گردشگران با تراکتور در مسیر بابارمضان و ورود وسایل نقلیه به محدوده‌های طبیعی و حفاظت‌شده هزارمسجد، موضع خود را روشن و بدون ابهام اعلام می‌کنیم:ما از ممنوعیت جابه‌جایی گردشگران با تراکتور در منطقه حفاظت‌شده حمایت می‌کنیم. این حمایت نه از سر مخالفت با مردم است، نه مخالفت با گردشگری و نه نادیده گرفتن معیشت روستاییان. بلکه از یک اصل ساده و بنیادین سرچشمه می‌گیرد:قانون باید رعایت شود و منطقه حفاظت‌شده باید حفاظت شود.منطقه حفاظت‌شده، پارک تفریحی [داخل یا حاشیه شهر] نیست. مهم‌ترین نکته‌ای که در بسیاری از بحث‌های اخیر به حاشیه رفته، همین است. بحث فقط درباره «یک تراکتور» نیست. بحث فقط درباره «چند گردشگر» نیست. بحث فقط درباره «درآمد چند تراکتوردار» نیز نیست. ما درباره ورود به یک منطقه حفاظت‌ شده سخن می‌گوییم؛ سرزمینی که ارزش‌های طبیعی آن موجب شده است تحت مقررات خاص حفاظتی قرار گیرد.بنابراین نمی‌توان همان ضوابطی را که برای یک جاده روستایی، یک پارک شهری یا یک مقصد گردشگری معمولی در نظر گرفته می‌شود، بر منطقه‌ای با ارزش‌های حفاظتی ویژه اعمال کرد.وقتی محدوده‌ای برای حفاظت تعیین شده، اصل بر این نیست که هر نوع فعالیتی را ابتدا انجام دهیم و سپس برای کاهش خسارت آن استثنا پیدا کنیم. اصل، حفاظت است؛ بهره‌برداری باید در چارچوب ظرفیت و مقررات حفاظت انجام شود.تراکتور برای کشاورزی است، نه حمل مسافر در دل منطقه حفاظت‌ شده. ما برای تراکتورداران و کشاورزان زحمتکش منطقه احترام فراوان قائلیم. تراکتور برای بسیاری از خانواده‌های روستایی یک ابزار حیاتی تولید و بخشی از سرمایه زندگی آنان است. اما همین واقعیت، تفاوت میان دو نوع استفاده را از بین نمی‌برد. تراکتور ابزار کشاورزی است؛ استفاده از آن برای جابه‌جایی گردشگران در مسیرهای طبیعی و بستر رودخانه، موضوع دیگری است که باید تابع قوانین و مقررات مربوط به خود باشد. نمی‌توان گفت چون تراکتور وسیله کار یک کشاورز است، پس استفاده از آن برای حمل گردشگر در هر مسیر و هر منطقه‌ای نیز مجاز است. اگر چنین استدلالی پذیرفته شود، هر وسیله‌ای می‌تواند به دلیل آنکه وسیله معیشت صاحبش است، از مقررات مربوط به کاربری و محیط‌زیست مستثنا شود. این منطق با مفهوم حاکمیت قانون سازگار نیست. حمایت از معیشت مردم، به معنای قانونی‌کردن تخلف نیستما با صراحت می‌گوییم:معیشت مردم عزیز بابارمضان و دیگر روستاهای هزارمسجد برای ما مهم است. اما راه حمایت از معیشت مردم، باز گذاشتن مسیر تخریب طبیعت یا ایجاد استثنا برای نقض مقررات نیست. اگر فعالیتی طبق مقررات مجاز نیست، باید متوقف شود. اگر خانواده‌ای از این فعالیت درآمد داشته است، مسئولان باید برای ایجاد راه‌های قانونی، پایدار و سازگار با محیط‌زیست برای درآمدزایی آنان برنامه داشته باشند. این دو موضوع نباید با یکدیگر اشتباه گرفته شوند. نمی‌توان برای حمایت از یک شغل، قانونی را که برای حفاظت از یک زیست‌بوم وضع شده کنار گذاشت. و از آن مهم‌تر، نمی‌توان طبیعت را قربانی کرد تا امروز درآمدی ایجاد شود که فردا همان منبع درآمد را از بین ببرد.گردشگری بدون حفاظت، گردشگری نیست. ما مخالف گردشگری نیستیم. اتفاقاً معتقدیم هزارمسجد از ظرفیت‌های ارزشمند طبیعت‌گردی در منطقه برخوردار است. اما میان گردشگری مسئولانه و هجوم بی‌ضابطه به طبیعت، فاصله‌ای بسیار زیاد وجود دارد. گردشگری واقعی یعنی احترام به مقصد. یعنی گردشگر بداند هر جایی را نمی‌توان با خودرو و تراکتور پیمود.ادامه دارد ...👇👇👇