♻️ مقاله «سکوت حساب‌شده: واکنش اتحادیه اروپا به جنگ ایران» نوشته محمدحسین سدهی، دانشجوی دکتری حقوق ب

♻️ مقاله «سکوت حساب‌شده: واکنش اتحادیه اروپا به جنگ ایران» نوشته محمدحسین سدهی، دانشجوی دکتری حقوق بین‌الملل دانشگاه آکسفورد، در تاریخ هفتم ژوئیه و منتشر شده در سایت حقوقی Opinio Juris به بررسی واکنش اتحادیه اروپا به جنگ ایران و ارتباط میان سکوت این اتحادیه و تعهد حقوقی آن مبنی بر عدم شناسایی وضعیت‌های ایجادشده در نتیجه نقض جدی قواعد آمره حقوق بین‌الملل می‌پردازد.⭕️ نویسنده مقاله بیان می‌کند که در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، آمریکا و اسرائیل جنگی علیه ایران آغاز کردند که مرحله فعال آن ۳۹ روز ادامه یافت و پس از آن با آتش‌بس در ماه آوریل، محاصره دریایی بنادر ایران و در نهایت امضای یک تفاهم‌نامه ادامه پیدا کرد. مقاله تأکید می‌کند که استفاده از زور توسط آمریکا و رژیم اسرائیل غیرقانونی بوده و نحوه انجام عملیات نظامی نیز به دلیل گزارش‌های مربوط به آسیب گسترده به غیرنظامیان، از جمله حادثه مدرسه میناب، و همچنین تهدیدهای عمومی علیه زیرساخت‌های غیرنظامی، نگرانی‌های جدی ایجاد کرده است.⭕️ نویسنده سپس واکنش اتحادیه اروپا را بررسی می‌کند و اشاره دارد که این اتحادیه بیش از ۱۰ بیانیه درباره جنگ ایران منتشر کرده است. به اعتقاد نویسنده، اتحادیه اروپا در این بیانیه‌ها هیچ اشاره‌ای، مستقیم یا غیرمستقیم، به آمریکا یا اسرائیل و اقدام نظامی آن‌ها علیه ایران نکرده و صرفاً اقدامات ایران را محکوم کرده است. این بیانیه‌ها همچنین بر موضوعاتی مانند تحولات ایران، امنیت دریایی، آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز، امنیت انرژی، ضرورت خویشتنداری و احترام کلی به حقوق بین‌الملل تمرکز داشته‌اند.⭕️ مقاله استدلال می‌کند که این الگوی سکوت اتحادیه اروپا، صرفاً فقدان اظهارنظر نیست، بلکه نوعی «سکوت عامدانه و حساب‌شده» است. در ادامه مقاله به تعهد «عدم شناسایی وضعیت ایجادشده در نتیجه نقض جدی یک قاعده آمره حقوق بین‌الملل» می‌پردازد. نویسنده به ماده ۴۱ طرح مسئولیت دولت‌ها (ARSIWA) و ماده ۴۲ طرح مسئولیت سازمان‌های بین‌المللی (ARIO) کمیسیون حقوق بین‌الملل اشاره می‌کند که بر اساس آن دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی نباید وضعیتی را که در نتیجه نقض جدی یک قاعده آمره ایجاد شده است، بصورت قانونی به رسمیت بشناسند یا در حفظ آن کمک کنند.مقاله همچنین به آرای دیوان بین‌المللی دادگستری در قضیه نامیبیا و نظر مشورتی دیوار حائل اشاره می‌کند و توضیح می‌دهد که تعهد عدم شناسایی تنها به شناسایی رسمی محدود نمی‌شود، بلکه شامل رفتارهایی نیز می‌شود که ممکن است به طور ضمنی یا غیرمستقیم به معنای شناسایی یک وضعیت به عنوان قانونی تفسیر شود.⭕️ نویسنده استدلال می‌کند که حملات آمریکا و اسرائیل علیه ایران، با توجه به مقیاس، شدت و مدت آن، می‌تواند یک نقض جدی یک قاعده آمره تلقی شود. بر اساس این دیدگاه، سکوت مداوم و انتخابی اتحادیه اروپا در بیش از ۱۰ بیانیه درباره جنگ، در حالی که این اتحادیه درباره جنبه‌های مختلف درگیری موضع گرفته اما هرگز اقدام اولیه آمریکا و اسرائیل را ذکر نکرده است، می‌تواند به عنوان شناسایی ضمنی وضعیت ایجادشده به عنوان قانونی تفسیر شود.⭕️ مقاله در ادامه به یک دیدگاه مخالف اشاره می‌کند که هشدار می‌دهد نباید هر سکوتی را به معنای رضایت یا پذیرش تلقی کرد. سکوت ممکن است ناشی از ملاحظات دیپلماتیک، مدیریت روابط سیاسی یا حفظ ائتلاف‌ها باشد. با این حال، نویسنده معتقد است وضعیت اتحادیه اروپا فراتر از سکوت ساده است، زیرا این اتحادیه درباره همان جنگ بارها اظهارنظر کرده، از زبان حقوق بین‌الملل استفاده کرده و اقدامات ایران را محکوم کرده است، اما اقدام اولیه آمریکا و اسرائیل را از ارزیابی حقوقی خود کنار گذاشته است.⭕️ در پایان، نویسنده نتیجه می‌گیرد که سکوت حساب‌شده، انتخابی و مستمر اتحادیه اروپا درباره اقدام نظامی آمریکا و اسرائیل می‌تواند به عنوان شناسایی ضمنی قانونی بودن وضعیت ایجادشده تفسیر شود و از این منظر، ممکن است با تعهد عرفی عدم شناسایی وضعیت ناشی از نقض جدی یک قاعده آمره حقوق بین‌الملل در تعارض قرار گیرد. وی تأکید می‌کند که استدلال مقاله به معنای تغییر قواعد مربوط به استفاده از زور یا مشروعیت‌بخشی به نقض قواعد آمره نیست، بلکه صرفاً به تعهد مستقل عدم شناسایی مربوط می‌شود.متن کامل : https://opiniojuris.org/2026/07/07/active-articulated-silence-european-unions-response-to-the-war-in-iran#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم@ngoodvv