🌿 از دل روزمرگی7⃣ امید!پارسا:😞 امیر! راستش این روزها یه جورایی دلم پر از ناامیدی شده...این همه خبر

🌿 از دل روزمرگی7⃣ امید!پارسا:😞 امیر! راستش این روزها یه جورایی دلم پر از ناامیدی شده...این همه خبرهای بد، جنگ، ظلم، فقر...انگار آدم نمی‌تونه چشم به آینده داشته باشه.امیر:💭 می‌فهمم پارسا...منم بعضی وقتا همین حسو دارم.انگار این دنیا فقط بدتر می‌شه. ولی یادته چی بهمون یاد دادن؟که حتی تو تاریک‌ترین لحظه‌ها باید دنبال نور بود.پارسا:😔 آره، ولی گاهی اون نور، خیلی دور به نظر می‌رسه...مثل انتظار امام زمان عليه‌السّلام که شاید خیلی طول بکشه.امیر:💡 ولی خودِ انتظار هم یه جور نورِ پنهونه.همین که ما هنوز منتظریم، یعنی هنوز امید هست.اگه امید نبود، دیگه هیچ معناداری باقی نمی‌موند.پارسا:🤔 درسته... شاید انتظار به ما یاد می‌ده که تحمل کنیم، بسازیم،و خودمون بهتر بشیم تا وقتش برسه.امیر:✔️ دقیقاً و این یعنی هر کدوم از ما یه نقطه امیدیم.شاید همین امید، فقط یه شروع بزرگ باشه برای همون وقتی که منتظرشیم!پارسا:🔒 پس ما باید مراقب باشیم نذاریم ناامیدی بهمون چیره بشه.امیر:💪 درسته، پارسا!ناامیدی مثل یه سنگ بزرگه که می‌تونه راه رو ببنده.اما ایمان و امید مثل کلید هستن که می‌تونن اون سنگ رو جابجا کنن.پارسا:🙏 امیدوارم بتونیم اون کلید رو همیشه نگه داریم... حتی وقتی همه چیز سخت و تاریکه.امیر:✨ با هم می‌تونیم.تو باشی، من هستم.ما باشیم، اون روز نزدیک‌تره!✍ بهزاد فیروزمنش، اواسط مهر 1404🔍 مطالب مشابه: #روزمرگی #روز_مرگی #امیدhttp://t.me/nikoosokhan