می‌رفتم…تابلویی دیدم نوشته بود: راهِ فرار!لبخند زدم…کاش می‌شد از دلتنگیِ تو هم فرار کرد.اما نه — دلت

می‌رفتم…تابلویی دیدم نوشته بود: راهِ فرار!لبخند زدم…کاش می‌شد از دلتنگیِ تو هم فرار کرد.اما نه — دلتنگیِ تو خودش «راهِ من» شده،راهی که از تمام بن‌بست‌های دنیامی‌گذرد و به آغوشِ محبتت می‌رسد.دنیا پر از جاده‌هایی‌ست که آدم را از خودش دور می‌کند،اما جاده‌ی انتظار تو،حتی اگر پر از اشک و خاک باشد،آخرش به آرامشِ ظهور می‌رسد... 🌙#امام_زمان #انتظار #دلنوشته_مهدوی #اللهم_عجل_لولیک_الفرجhttp://t.me/nikoosokhan