مغز کودکان در محیط‌های آرام و قابل پیش‌بینی بهتر رشد می‌کند. ایجاد چنین فضایی نه‌تنها به سلامت روان کودک کمک می‌کند، بلکه زمینه‌ساز عملکردهای شناختی بهتر و رفتارهای هماهنگ‌تر در آینده خواهد بود. والدین می‌توانند با تمرکز بر ثبات و پیش‌بینی‌پذیری، آینده‌ای سالم‌تر و موفق‌تر برای فرزندان خود رقم بزنند.در پژوهشی چندین‌ساله به تحلیل رفتارهای روزمره والدین و تاثیر آن بر رشد مغزی کودکان پرداخته می‌شود.در این بررسی ابتدا رفتارهای روزمره والدین با کودکان را ثبت کردند تا ثبات قوانین، نظم محیط خانه و پیش‌بینی‌پذیری واکنش‌های والدین را ارزیابی کنند. سپس، با استفاده از اسکن‌های مغزی در سنین مختلف، ساختار و روند رشد مغز کودکان بررسی شد تا ارتباط آن با سلامت روان و عملکردهای شناختی بالاتر مشخص شود.نتایج این پژوهش نشان داد که پیش‌بینی‌پذیری مهم‌ترین عامل در رشد سالم مغز کودکان است. محیط‌هایی که قوانین مشخص، واکنش‌های ثابت و برنامه‌های منظمی دارند، به شکل‌گیری مدارهای عصبی پایدار در مغز کودک کمک می‌کنند. در مقابل، محیط‌های بی‌نظم و غیرقابل پیش‌بینی -مانند واکنش‌های متغیر والدین، تغییرات ناگهانی قوانین یا بهم‌ریختگی در روال‌های روزمره- باعث ایجاد ابهام و ناامنی می‌شوند. این شرایط می‌توانند رشد مغزی را کند کرده و مغز کودک را در حالت هشدار دائمی قرار دهند.به عنوان مثال، ثبات در واکنش به گریه کودک (مانند آرام کردن او به شیوه‌ای مشخص) به تشکیل مدارهای عصبی منظم کمک می‌کند، در حالی که واکنش‌های متفاوت و غیرقابل پیش‌بینی می‌توانند مغز کودک را دچار سردرگمی کنند.والدین باید تلاش کنند، قوانین مشخص و ثابتی در محیط امن خانه وضع کنند و به آن پایبند بمانند. سعی کنند واکنش‌های نسبتا یکسانی در موقعیت‌های مشابه نشان دهند تا کودک بداند چه انتظاری داشته باشد و روال‌های منظمی برای فعالیت‌های روزانه مانند غذا، خواب و بازی ایجاد کنند.