سعی نکنیم احساسات فرزندمان را تغییر دهیم. مثلا وقتی کودک زمین می‌خورد، نگویم «درد نداشت، شجاع باش.» معمولا به پسربچه‌ها گفته می‌شود: «مرد که گریه نمی‌کنه.» ما باید حقیقت را جانشین آن سازیم. آنها باید بدانند که چه احساسی دارند. باید به آنها کمک کنیم که بدانند چه احساسی در آن لحظه تجربه می‌کنند.برای کودک مهم این است که بداند چه احساسی دارد تا اینکه بداند چرا آن احساس را دارد. وقتی کودک می‌داند که چه احساسی دارد، احتمال کمتری وجود خواهد داشت که در درونش احساسات «درهم‌وبرهم» پدید آید.