ترس از والدین یکی از شایع‌ترین و مهم‌ترین دلایل اولیه دروغ‌گویی کودکان است و تقریبا تمام روانشناسان کودک این را به عنوان اولین و رایج‌ترین عامل تایید می‌کنند.وقتی کودک احساس می‌کند که گفتن حقیقت به معنای تهدید به تنبیه شدید، تحقیر شدن جلوی دیگران، سرزنش طولانی و سنگین، عصبانیت شدید و فریاد، یا از دست دادن محبت موقت یا دائمی والدین است، برای حفظ امنیت عاطفی و جسمی خود دروغ می‌گوید. در این موقعیت، دروغ برای کودک یک مکانیزم دفاعی طبیعی و هوشمندانه است، نه یک ویژگی بد ذاتی.چند نکته مهم در این باره:کودکان زیر شش تا هفت سال معمولا هنوز تمایز کامل بین واقعیت و خیال ندارند، اما بعد از این سن، وقتی دروغ می‌گویند اغلب دقیقا به خاطر ترس از واکنش والدین است. هرچه تنبیه بدنی، تحقیر کلامی یا قوانین خیلی سخت‌گیرانه بیشتر باشد، احتمال دروغ‌گویی بیشتر می‌شود (نه کمتر!). تحقیقات نشان می‌دهد کودکانی که در خانه‌ای بزرگ می‌شوند که راست‌گویی با امنیت عاطفی همراه است (یعنی حتی وقتی اشتباه می‌کنند مورد پذیرش و محبت باقی می‌مانند)، خیلی کمتر دروغ می‌گویند.به جای بازجویی، مسئولیت‌پذیری را تشویق کن: «می‌دونم شکستن لیوان ترسناکه… بیا با هم تمیزش کنیم» به جای «چرا دروغ گفتی؟!» در اصل: دروغ کودک اغلب فریاد خاموش اوست که می‌گوید: «من از دست دادن عشق و امنیت تو را تحمل نمی‌کنم.»اگر این ترس را کم کنیم، نیاز به دروغ هم به‌طور طبیعی کم می‌شود.