اسباب‌بازی برای کودک، مثل ابزار آزمایشگاهی برای یک دانشمند است.به این شرط که:قابل دستکاری و ساخت مجد

اسباب‌بازی برای کودک، مثل ابزار آزمایشگاهی برای یک دانشمند است.به این شرط که:قابل دستکاری و ساخت مجدد برای کودک باشد، متناسب با سن او باشد، کودک ترسی از خراب شدن آن نداشته باشد و بتواند در نحوه استفاده از وسیله بازی خلاقانه عمل کند.اسباب‌بازی نباید خیلی ساده باشد که کودک را خسته کند، و نه خیلی پیچیده که باعث ناکامی و دلسردی شود. باید دقیقا در «منطقه تقریبی رشد» کودک قرار بگیرد؛ جایی که با کمی تلاش و خلاقیت خودش بتواند آن را بفهمد و پیش ببرد.اگر کودک بترسد که «اسباب‌بازیش خراب شود»، دیگر آزمایش نمی‌کند، ریسک نمی‌کند و خلاقیتش سرکوب می‌شود. اسباب‌بازی‌های ارزان، قابل تعویض، یا ساخته‌شده از مواد ساده و در دسترس (مثل کارتن، چوب بستنی، لوله‌های مقوایی، وسایل بازیافتی) بهترین گزینه‌اند. کودک باید احساس کند که «خراب کردن» هم بخشی از بازی و یادگیری است، نه یک فاجعه.