الون میزراهی تحلیلگر یهودی:اگر الان به دنیای اطرافت نگاه کنی، تصویری از ناامیدی تقریباً کامل نمایان می‌شود.به تمدن‌ها یا فرهنگ‌های بزرگ این جهان نگاه کن: هیچ چیزی برای تغذیه‌ روح به تو ندارند.غرب بین پوچ‌گرایی و شر آشکار و تمام‌عیار در نوسان است.چین به‌طور انحصاری به مادیات وسواس دارد تا حدی که آزاردهنده است.هند روزبه‌روز عمیق‌تر در عقب‌ماندگی و زوالِ معنوی فرو می‌رود، به‌حدی که می‌توان آن را به‌ کلی از کتاب‌ها حذف و نادیده گرفت.ژاپن برده‌وار و به‌ طرز باورنکردنی حقیر است.اسلام سنّی کاملاً اشغال‌شده و مطیع است؛ گوش دادن به آن برای یک ثانیه هم غیرممکن است.من از گوش دادن به هیچ‌کدامشان اجتناب نمی‌کنم تا آن یک درصد احترامی را که هنوز برای مؤمنان بی‌گناه و خوش‌نیت قائلم، از دست ندهم.کاتولیک کاملاً بی‌معنا و مضحک است. یک مدلِ کسب‌وکار که در لفافه‌ای از اشیای مذهبی پیچیده شده.کلیسای انگلستان؟ قابل بحث نیست. مسیحیت آمریکایی؟ تصویری زنده از جهنم.کمونیسم مرده است و طرفداران بازمانده‌اش آزاردهنده و طاقت‌فرسا هستند.علم غیرقابل باور و ابزار اصلی تبدیل این جهان به یک زندان است.دانشگاه، مضحکه شده است.رسانه، صدای شیطان است.آمریکای لاتین به‌آرامی زیر دست سرمایه‌داری و استعمار در حال مرگ است.روسیه در سکوت می‌جنگد: بدون چارچوب ایدئولوژیک، بدون معنای اخلاقی.تنها جا و تنها فرهنگی که در این جهان فعلی ما، اخلاق و انسانیت را به‌عنوان بخشی از گفتمان خود محور قرار می‌دهد، ایران شیعه‌ دوازده‌امامی است.این همان یک نور است – یک نور منسجم و قدرتمند – در میان تاریکی تقریباً کامل.من به دنبال خدا نیستم (تجربه‌های تلخم با یهودیت باعث شد که از این مفهوم با خشمی شدید متنفر باشم)؛ به عرفان کشش ندارم؛ مناسک تکراری مذهبی جذابیت چندانی برایم ندارند. اما نوری که از رفتار، موضع‌گیری، آموزه، شجاعت و اعتقاد ایران (به‌همراه متحدانش و مبارزان ضداستعماریِ شیعه و غیرشیعه در جای‌جای دیگر) ساطع می‌شود، با بنیادهای وجودی من و آنچه برایم مقدس است، پیوند می‌خورد.آن‌ها تنها مردمی‌اند که احساس می‌کنم می‌توانم با کرامت و انسانیتی کامل در کنارشان باشم و هنوز کاملاً مطمئن نیستم این احساس مرا به کجا می‌برد، اما برای یک ماجراجویی آماده‌ام. https://x.com/i/status/2090079856025313537@ninfrance