وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْيَ

وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ»(سوره بقره، آیه ۱۸۶)اگه بند‌ه‌هام ازت درباره من پرسیدن، بگو من خیلی نزدیکم. هر وقت کسی منو صدا بزنه، جوابشو می‌دم. پس اونا هم حرف منو گوش کنن و بهم اعتماد کنن، شاید راه درست زندگیشونو پیدا کنن.»1. خدا اینجا نمی‌گه «بگو من نزدیکم»؛ مستقیم می‌گه«من نزدیکم »یعنی حتی واسطه هم نمی‌خواد. 2. یعنی لازم نیست آدم خاصی باشی یا حال‌وهوای عجیب داشته باشی تا خدا صداتو بشنوه. 3. دعا فقط یه متن حفظی نیست؛ هر جور که دلت شکست، همون دعاست. 4. «اجابت» همیشه یعنی بهترین جواب، نه لزوماً همونی که ما فوری می‌خوایم. 5. خدا می‌گه من جواب می‌دم، ولی تو هم یه قدم بیا سمت من. 6. ایمان اینجا یعنی اعتماد: یعنی بگی «می‌سپارم به تو، تو بلدی». 7. وقتی به خدا جواب بدی، کم‌کم تصمیم‌هات عاقلانه‌تر می‌شه. 8. این آیه برای وقتاییه که آدم حس تنهایی می‌کنه. 9. یعنی حتی اگه هیچ‌کس نفهمت، خدا هست و می‌فهمه. 10. تهش می‌گه راه درست زندگی از همین ارتباط ساده می‌گذره.