غزل «رویش دوباره»سلامِ صبح تو، سرچشمه ی بقاست عزیزبهار جلوه ای از جانب شماست عزیزدرخت پیر دلم، خشک و بی‌ثمر ماندهولی نگاه تو، باران با صفاست عزیزمن آن درختِ تَبَر خورده ام که راست نشدبه لطفِ بوسه‌ی تو، ریشه‌ام به جاست عزیزنه با نسیم، نه با مهرِ آفتابِ دگردلم جوان شود از عشق تو، نه راست عزیز؟به هر شکستی اگر تکیه داده‌ام، دیدمقیامتی به دل از شوق تو بپاست عزیزبیا و ریشه ی این دل بکار تا یک روزدوباره سرو شود،صاف و بی ریاست عزیزقسم به زلف سیاهت به اَبرُوانِ کَجَت که عشق پاک تو دارو ندارِ ماست عزیز🍂 #مهرنوش🍁 #شیراز🍂 ☘ ‌@nisgili_nalah ☘🍂