داد چشمان تو در کشتن من دست به همفتنه برخاست چو بنشست دو بد مست به همهر یک ابروی تو کافی است پی کشتن منچه کنم با دو کماندار که پیوست به هم؟شیخ پیمانه شکن، توبه به ما تلقین کردآه از این توبه و پیمانه که بشکست به همعقلم از کار جهان رو به پریشانی داشتزلف او باز شد و کار مرا بست به هممرغ دل زیرک و آزادی از این دام محالکه خم گیسوی او بافته چون شست به همدست بردم که کشم تیر غمش را از دلتیر دیگر زد و بردوخت دل و دست به همهر دو ضد را به فسون جمع توان کرد وصالغیر آسودگی و عشق که ننشست به هموصال شیرازی@noeidegar