به نام خدافرکانس سپیده / انبعاثمبعوث، آدمِ ماندن نیست؛و بعثت، با سکون بیگانه است.کسی که طعم بعثت را چشیده باشد، نمی‌تواند در حاشیه‌ی جهان بنشیند و تماشاگرِ عبورِ روزها باشد.پیامبر(ص)، پیش از آنکه جامعه را دگرگون کند، در خویش دگرگون شد؛ بعثت، نخست تعالی یافتن یک انسان در خویشتن است و سپس تعالی یک انسان در تاریخ. یک انسانِ متحول، رسانه‌ای متحول می‌زاید؛ و رسانه‌ای که از جانِ یک انسانِ مبعوث می‌جوشد، می‌تواند جانِ یک جامعه را به حرکت آورد.امری سخت، کاری نشدنی اما ماموریتی الهی است.جامعه‌ی توحیدی، با نبوت(رسانه) متحول می‌شود، اما نه هر رسانه‌ای. رسانه وقتی تاریخ‌ساز می‌شود که از انسانی تاریخ‌ساز بجوشد؛ رسانه وقتی جامعه‌ساز می‌شود که خود، پیش از جامعه، در آتشِ بعثت پخته شده باشد.پیامبر (ص) با کلام، با دعوت، با رسانه و با برانگیختنِ دفینه‌های عقل، سکونِ یک عصر را شکست و جامعه‌ای تازه ساخت. رسانه‌ی مبعوث، صدایی نیست که فقط شنیده شود؛ جرقه‌ای است که در جان می‌افتد و انسان را از خودِ پیشینش بیرون می‌کشد.مبعوث، خودش را از خاکِ عادت بیرون می‌کشد؛ از پیله‌ی خودخواهی می‌گسلد و از تماشای جهان به ساختنِ جهان می‌رسد. در جان او، «من» آن‌قدر کوچک می‌شود که «ما» مجالِ روییدن پیدا می‌کند.آری؛ انبعاث، یک بیداری در جان است؛ یک حرکت در جهان، و رسانه، پلِ میان این دو.و در نهایت باید گفت:مبعوث کسی نیست که فقط به مقصد ایمان دارد؛ ایمانش را به حرکت و حرکتش را به رسانه تبدیل می‌کند. او می‌جوشد، می‌تراود و راه می‌افتد؛ تا از یک قلب، یک صدا؛ از یک صدا، یک جریان؛ و از یک جریان، یک جامعه متولد شود.و سلام بر امتِ مبعوث.#روایت_بعثتبه وقت امام / ۹:۴۰ دقیقهپنجشنبه ۵ شهریورماه ۱۴۰۵مهدی حاجی 🇮🇷پژوهشگر و تحلیلگر رسانه@mahdihaji_ir