#شعر #شب_نهم #حضرت_عباس #احساسی #زبان_حال برخیز روی پا و خودت را نشان بدهاصلا شده به خاطر من سر تکان بدهاز تو که آب خواست؟ برادر بلند شوحتی شده به خاطر خواهر بلند شوحرفی بزن عزیز! بفهمند زنده‌ایعباس جان چه زود دل از من تو کنده‌ایدست مرا بگیر، سوی خیمه ها رویماصلا خیام نه به دیاری جُدا رویمپس کارهای نیمه تمامَت چه می‌شودبا معرفت! وفا و مرامَت چه می‌شودپشت تو را بگوی که خالی نمی‌کنممن هم ز مشک و آب، سوالی نمی‌کنمپشتم شکست، پاشو تو را جان مادرمبالا گرفته کار، نخوابی برادرمبو برده‌اند تو نَفَست بند آمده شمر از الآن به طعنه و لبخند آمدهمن بازوی تو گیرم و تو بازوی مراتو روی من زمین نزن و من روی تو رااز من مخواه تا بَدنَت را رها کنمدیگر عبا نمانده تو را حا به جا کنمبا خود نگفتی اهل حرم بی عمو شود؟غارت شوند و دست به دست عدو شوندچشم تو را که دور ببینند شامیانغارت کنند معجر زینب، حرامیانمی‌بینمت غروب دهم روی نیزه‌هاپس وعده‌ی من و تو سرِ بازار برده ها#امیرحسین_قربانی