#شعر #مصیبت#حضرت_رقیه#احساسی #زبان_حالمردی میآید سمت من گویا خبر دارداز دور می‌بینم که با خود طشت زر داردگفتم دلش امشب به حالم سوخته لابُدیا نیت دلجویی از من را به سر داردوقتی طبق آمد خرابه بوی نان پیچیدگفتم خدا خیرش دهد نانی اگر داردعمه به آن سرباز شامی گفت: ما که هیچاما از این سه ساله دست بر دارددستم نمی‌آمد طبق را تا کنم نزدیکچون جا به جا کردن برای من ضرر داردمیخواستم با پا ... ولی از دست تاول‌هاعمه جلو آمد حجاب از طشت بر داردجا خوردم آن لحظه ، تو را دیدم... ندانستمآن مرد شامی با خودش نان نه، پدر داردبعد از تنور و دیر راهِب نوبت من شدجای گلاب اما رقیه اشک تر داردبا خنده ها با طعنه ها راه آمدم باباچون لا خودم گفتم که شام من سحر داردای کاش بودی زَجر را دعواش می‌کردیتا که بداند دخترت، آری پدر داردای کاش وقتی که مرا میزد عمویم بودمی‌دید این دختر عمویی چون قمر داردجای تو خالی بود بازار یهودی هامی‌گفت عمه: «جا نمان... اینجا خطر دارد»جایی که ما را کُشت بازار کنیزان بوددیدم مرا برده فروشی در نظر دارداز هرچه مهمانی است دیگر سخت بیزارماز خیزران در خواب هم طفل ات حذر داردبابا بیا امشب نبوسم روی ماهت را می‌ترسم این لبها دوباره زخم بر دارد #امیرحسین_قربانی🆔 @khoon_khoda 🌷