#شب_دوازدهم#شهادت #محرم#امام_سجادبعد چل سال، اشک و آه و فغانبعد چل سال خاطرات غمتحاجتت می‌شود روا ام

#شب_دوازدهم#شهادت #محرم#امام_سجادبعد چل سال، اشک و آه و فغانبعد چل سال خاطرات غمتحاجتت می‌شود روا امشبمی‌رسی نزد باب محترمتاین چهل سال بس که ضجه زدیرنگ و رویت چقدر زرد شدهبه گمان که سم اثر کردهبدن تو چه زود سرد شدهبرخلاف همیشه خوشحالیرو به قبله مگر چه می‌بینیبه گمانم که آمده پدرتچه وصالی چه وقت شیرینیسالها بود منتظر بودیروز و شب اشک، همدَمت بودهمطمئنم برای داغ پدراین چهل سال هم کَمَت بودهروزه بودی و روضه می‌خواندیکربلا بود هی مقابلِ توکه خبر داشت لحظه های غروبکه چه ها می‌گذشت در دل تووقت افطار، نان که میخوردیآب تا می‌رسید بر دهنتبی‌امان می‌گریستی آقابهر بابا حسینِ بی کفنتگوسفندی که ذبح می‌کردندوقت بِسمِل دو دیده‌ات تر بودکه چرا تشنه ذبح شد پدرممگر از گوسفند کمتر بود؟طاقتش می‌بُرید وقتی کهشیرخواری به گریه می‌افتادیاد اصغر، کباب می‌کردشبیشتر یاد مادرش... ای دادبغض میکرد و در دلش می‌ریختآن همه اذیت آن همه آزارغم تلخ کنیز می‌کُشتشیک طرف شام و یک طرف بازارآه از بزم رقص ابن زیادوای از خیزران تیز یزیدوای از شام و آن جسارت هاآه از طعنه‌ی کنیز یزیدروضه ها را درست باید گفتسنگ نه!...با ذغال می‌زدنم کتکم می‌زدند با فلزاتاثراتش هنوز مانده تنم#امیرحسین_قربانی