همه‌ ما جمله‌هایی شبیه به اینکه «اگه بچه رو با پدرش تنها بذاری حتما خرابکاری درست می‌کنن» «پدرا حوصل

همه‌ ما جمله‌هایی شبیه به اینکه «اگه بچه رو با پدرش تنها بذاری حتما خرابکاری درست می‌کنن» «پدرا حوصله بچه‌داری ندارن» «وقتی دو ساعت بچه رو با پدرش تنها بذاری، بچه‌ی کثیف تحویل می‌گیری» یا ... رو به وفور شنیدیم.خیلی وقتا بچه‌ها مثل بمب ساعتی هستن که هر آن ممکنه منفجر بشن. اما خب همیشه هم قرار نیست مدام خنثی‌شون کنیم و یه جاهایی باید اجازه بدیم به شیوه درست تخلیه بشن. پدرا هم نقش‌شون زدن کلید بمب نیست. خیلی‌هاشون به شیطنت‌های بچه امکان بروز و ظهور می‌دن و بهش کمک می‌کنن بچه‌گی کنه. البته رو هوا رفتن هر از گاه خونه اجتناب ناپذیره ما به عنوان پدر و مادر فقط باید به بمب ساعتی جهت بدیم نه اینکه سعی کنیم خنثاش کنیم.اگر همیشه دلمون بخواد شیطنت بچه‌رو خنثی کنیم، تو قدم اول باعث می‌شیم جلو خلاقیتش گرفته بشه، تو قدم دوم ناخواسته باعث  لجبازی بیشتر یا سرخوردگیش می‌شیم.مامانا بواسطه حضور بیشتری که کنار کوچولوهاشون دارن، نباید از شکل متفاوت حضورِ پدر دلگیر بشن و با فکرایی مثل اینکه، «فقط منم که باید حواسم به همه چیز باشه، اونجوری که من میگم بلد نیست با بچه بازی کنه یا اونو بخوابونه و ...» هم باعث آزار خودشون بشن و هم باعث کناره گیری پدر.اگر فقط تفاوت پدر و مادر در تعامل بچه رو بتونیم بپذیریم، هم خودمون کمتر کلافه می‌شیم و بیشتر از نقش مادری لذت می‌بریم هم با رفتارهای مناسب ، به شکل درست می‌تونیم همکاری همسرمون رو جلب کنیم.پدرای روزای قدیم، آقاجون و با ابهت و دور بودن.پدرای امروز، می‌خوان بابا جون و همراه و نزدیک باشن 😍.🟡 برای ما از داستان‌های تنها شدن کوچولوتون با باباش تعریف کنین. ‌‌❤️ @nokatezanashoii