آیا کسر شأن یک استاد است که کتاب استاد دیگری را ترجمه کند؟!انتقادات بی‌وجه دکتر حسن انصاریدکتر هادی عالم‌زاده استاد بازنشسته دانشگاه تهران کتاب جرج مقدسی (که حدود ۲۵سال پیش وفات کرده) را به فارسی ترجمه کرده است. آقای انصاری می‌گوید این کار ناپسندی است که یک استاد تمام وقت بگذارد و کتاب یک همکار دانشگاهی‌اش در آن سوی دنیا ترجمه کند.✦༅✿༅✦═༅༅═┅──فرض کنید کتابِ مفیدی در غرب نوشته شده است، اکنون قرار است ناشری آن را به چاپ برساند و ما هم مشتاق چاپ شدن آن هستیم؛ طبیعتا بهترین خبر برای ما آن خواهد بود یک استاد خبره که خود متخصص در آن زمینه است کتاب را ترجمه کرده باشد. (معمولا کمتر استاد تمامی حاضر می‌شود که تن به ترجمه یک کتاب بدهد چون تقریبا عایدی خاصی برای وی ندارد و عایدیِ ترجمه در ازای امتیازات علمی که برای وی ثبت می‌شود بسیار اندک است)بطور مثال ترجمه دکتر صفتگل استاد تمامِ تاریخ دانشگاه تهران از کتاب پروفسور جُردی بسیار عالمانه‌تر از ترجمه‌ افراد دیگر از این کتاب است. اکنون باید به آقای صفتگل طعنه زد، یا از تلاش ارزشمندش خرسند بود؟در مجموع به نظر می‌رسد شأن افراد عمدتا نسبت به اثری که ترجمه می‌کند، و نوع ترجمه سنجیده می‌شود نه صرف ترجمه کردن! علمای مختلف در طول تاریخ به دلیل ارزشمند یافتنِ یک کتاب، آن را برای استفاده دیگران ترجمه کرده‌اند و صرفِ ترجمه اثر عالمی هم‌تراز خود را کسر شأن نمی‌دانستند.خود آقای انصاری بارها در کانال‌شان کتبی معرفی کرده و گفته‌اند کاش صاحب همتی پیدا شود و ترجمه‌اش کند. حال اگر این صاحب همت، استادیار یا دانشیار باشد اشکالی ندارد ولی اگر استاد تمام باشد آقای انصاری به ایشان طعنه خواهد زد؟ یا باید بیشتر خوشحال شود؟آقای انصاری از ترجمه‌های برخی افراد (از جمله آقایان مرتضی کریمی‌نیا و عطایی نظری) تعریف و تمجید کرده‌اند، حال اگر این افراد به مقام استاد تمامی برسند آقای انصاری به جای تمجید، طعنه خواهد زد؟!در انتها:آقای انصاری ادعا می‌کنند این رسم‌ناپسند! فقط در ایران است و ایشان در سرتاسر غرب چنین چیزی سراغ ندارند!این ادعا نیز نادرست است و مثال‌های نقض فراوانی دارد پروفسور والتر کافمن استاد تمام دانشگاه پرینستون، کتاب مارتین بوبر را از آلمانی به انگلیسی ترجمه کرد.همچنین رودریگو آدام که اینک استاد دانشگاه کالیفرنیا است، کتاب معروف رودلف درباره ماتریدیه را به انگلیسی ترجمه کرده است (هرچند که البته هنگام ترجمه، مقام استادی نداشت ولی اینک نه تنها ترجمه آن اثر را کسر شأن خود نمی‌داند بلکه ترجمه خوبش شهرت خوبی برایش فراهم ساخت)با جست‌وجو در گوگل می‌توان مثال‌های نقض فراوانی نه فقط در حوزه فلسفه و مطالعات اسلامی، بلکه علوم مختلف پیدا کرد.پی‌نوشت: خود این نوشته آقای انصاری ناخواسته توهین به مقام استادیاری و دانشیاری است؛ در حالی که می‌دانیم ارتقا به استاد تمامی در ایران، صرفا از روی ملاک‌های علمی نبوده و در برخی موارد به امور سیاسی گره خورده است.https://t.me/nosakh_shii/3980