«پس از سال ۱۷۸۹، وضعیّت اضطراری و جنگ خارجی ناشی از انقلاب، شکوفه‌های لیبرالیسم را پژمرده ساخت و مسی

«پس از سال ۱۷۸۹، وضعیّت اضطراری و جنگ خارجی ناشی از انقلاب، شکوفه‌های لیبرالیسم را پژمرده ساخت و مسیر تحوّلات را به‌سوی نوعی «استبداد پسا-دموکراتیک» منحرف کرد. اگر انقلاب فرانسه دستاورد بدیعی داشته باشد، آن دستاورد، برپایی دولتی است که ژاکوبن‌ها برای جنگ سازماندهی کردند؛ دولتی با سازوکاری که در عصر مسیحیّت هرگز حتّی تصوّر آن هم نمی‌رفت؛ دولتی که از شهروندان خود، همکاری همه‌جانبه و جذب کامل در ساختار حکومت را می‌طلبید؛ روندی که سرانجام به «حکومت کنسولی بناپارتی» -یعنی دیکتاتوری مبتنی بر همه‌پرسی- انجامید.»❈ هربرت باترفیلد، مرد انگلیسی و تاریخشچهاردهم ژوئیه سالروز یورش انقلابیون فرانسه به قلعه‌ی باستیل است؛ یورشی که آغاز انقلاب فاجعه‌بار فرانسه دانسته می‌شود.➣ @Notes_On_Liberty