⭕️پاسخ به یک نقد غیرمسئولانه🧮 اخیراً در یک جلسه تخصصی، به جای آنکه درباره اصل مطالبات جامعه شهرسازی و محتوای کارزار به صورت کارشناسی گفت‌وگو شود، حملات و اظهاراتی علیه این کارزار و مطالبه‌گران آن مطرح شده است. اظهاراتی که متأسفانه بخش‌هایی از آن از نقد تخصصی فراتر رفته و رنگ و بوی تخریب و توهین به خود گرفته است.نقد کردن حق هر شخص و هر تشکلی است. اما توهین، تحقیر و زیر سؤال بردن شخصیت مطالبه‌گران، نقد نیست.🎆کارزاری که جمعی از مهندسان شهرساز برای پیگیری حقوق حرفه‌ای خود راه‌اندازی کرده‌اند، نه علیه شخص یا انجمنی است و نه مطالبه‌ای خارج از چارچوب قانون. موضوع روشن است: اجرای صحیح و کامل صلاحیت‌های حرفه‌ای مهندسان شهرساز و توجه جدی به جایگاه تخصصی این رشته در نظام ساخت‌وساز و مدیریت شهری.🔹اگر با مفاد این مطالبه مخالفید، بسیار خوب، بفرمایید دقیقاً با کدام بند، کدام ماده قانونی یا کدام استدلال کارشناسی مخالف هستید. اما اینکه به جای پاسخ کارشناسی، به افراد و جوانان مظلوم که برای حقوق حرفه‌ای خود مطالبه‌گری کرده‌اند توهین شود، نه نشانه استدلال است و نه نشانه جایگاه حرفه‌ای.🔸ما نه از نقد فرار می‌کنیم و نه از گفت‌وگوی تخصصی واهمه داریم. اتفاقاً از هر انجمن و تشکلی که ادعای نمایندگی جامعه شهرسازی دارد انتظار می‌رود به جای تخریب مطالبه‌گران، پای میز گفت‌وگوی تخصصی بنشیند و با استدلال پاسخ بدهد.⛏متأسفانه در مواجهه با برخی نقدها نسبت به عملکرد این تشکل، به جای پاسخ‌گویی شفاف و تخصصی، شاهد تهدید منتقدان به شکایت و پیگیری قضایی بوده‌ایم. قانون برای همه محترم است و هر شخص یا تشکلی حق دارد در صورت تضییع حقوق قانونی خود از مسیر قانونی اقدام کند. اما اگر هر نقد و پرسش حرفه‌ای با تهدید به شکایت پاسخ داده شود، این سؤال جدی مطرح می‌شود که پس جایگاه نقد، پرسشگری و مطالبه‌گری در جامعه تخصصی شهرسازی کجاست؟⭕️اما یک نکته را باید صریح گفت:افرادی که با تأسیس تشکلی که ارتباط و جایگاه آن در حوزه تخصصی شهرسازی محل بحث است و با انتخاب عنوان «انجمن ملی شهرسازی ایران» فعالیت می‌کنند، بدون آنکه از طریق یک انتخابات و رأی‌گیری عمومی، نمایندگی جامعه شهرسازان را به دست آورده باشند، خود را نماینده شهرسازان می‌دانند و درباره موضوعات مختلف این جامعه اعلام موضع می‌کنند.سؤال ساده و روشن است:چه کسی و با چه سازوکاری این نمایندگی را به آنها داده است؟نمایندگی یک جامعه تخصصی با انتخاب یک عنوان برای یک تشکل ایجاد نمی‌شود. اگر کسی خود را نماینده شهرسازان می‌داند، باید روشن کند این نمایندگی را از کجا آورده، چه کسانی او را انتخاب کرده‌اند و پشتوانه این ادعا چیست؟هیچ انجمنی با صرفِ داشتن یک نام، مجوز سخن گفتن به جای تمام شهرسازان را ندارد.بدتر از آن، این است که همین تشکلی که بدون پشتوانه انتخاب عمومی خود را نماینده جامعه شهرسازان معرفی می‌کند، در برابر منتقدان نیز به جای پاسخ‌گویی، گاه از ادبیات توهین، تخریب و تهدید به شکایت استفاده می‌کند.این رفتار نه با ادعای نمایندگی یک جامعه تخصصی سازگار است و نه با شأن گفت‌وگوی حرفه‌ای.به جای آنکه خود را مالک و متولی همه امور شهرسازی بدانند و در هر موضوعی که به جامعه شهرسازان مربوط می‌شود اعلام موضع کنند، بهتر است ابتدا به جایگاه واقعی خود بپردازند که همان نشستن در شهر و دوست داشتن شهر و شهروندان است نه چیز دیگری.شهرسازی ملک شخصی هیچ انجمن، گروه یا فردی نیست.شهرسازی متعلق به یک جامعه بزرگ از متخصصان، دانشگاهیان، کارشناسان و مهندسانی است که هر کدام حق دارند درباره آینده حرفه خود اظهار نظر و مطالبه‌گری کنند.هیچ عنوانی، هیچ تابلویی و هیچ تشکلی نمی‌تواند خود را قیم جامعه شهرسازی بداند و دیگران را از اظهارنظر و مطالبه‌گری منع کند.اگر با کارزار مخالفید، مستند و کارشناسی پاسخ دهید.اگر ادعایی درباره اشکالات کارزار دارید، بند به بند آن را نقد کنید.اگر ادعای نمایندگی شهرسازان دارید، مبنای این نمایندگی را شفاف کنید.و اگر نقدی به مطالبه‌گران دارید، به جای توهین و تهدید، با استدلال پاسخ دهید.جامعه شهرسازی به اندازه کافی متخصص و آگاه هست که بتواند میان مطالبه‌گری واقعی، نقد کارشناسی و رفتارهای تشکلی تفاوت قائل شود.ما نه از نقد می‌ترسیم و نه از پاسخ‌گویی فرار می‌کنیم.اما قرار نیست با چند عنوان و چند برچسب، دهان منتقدان و دلسوزان شهرسازی بسته شود.اگر پاسخی دارید، بدهید.اگر نقدی دارید، مستند کنید.اگر ادعای نمایندگی دارید، پشتوانه‌اش را نشان دهید.جامعه شهرسازی نیازی به قیم ندارد.هیچ انجمنی مالک شهرسازی نیست.هیچ عنوانی حق قیمومیت بر شهرسازان ایجاد نمی‌کند.و هیچ تهدیدی نمی‌تواند صدای مطالبه‌گری جامعه شهرسازی را خاموش کند.تماممیلاد مبارکی نوینیک شهرساز