‍ اختصاصی نونگار تازه‌مسلمانان و شیخ انصاری در قم!دوست تازه‌مسلمان انگلیسی‌زبانم که در قم درس دین می‌خوانَد، در همین ایام فاطمیه پیام داد:سلام علیکم. امیدوارم حالت خوب باشد. دربارۀ حضرت زهرا(س) مرثیه‌ای به زبان انگلیسی نداری؟ من به پسر سیزده‌سالۀ همسایه‌مان زبان انگلیسی درس می‌دهم. او مداحی هم می‌کند. به نظرم رسید که خوب است نوحه‌ای انگلیسی به‌ش یاد بدهم.همین دوست عزیز را چند سال پیش در حاشیۀ همایشی در قم دیدم. مشتاق بودم بدانم زندگی طلبه‌ای تازه‌مسلمان که از غرب آمده، در اینجا چگونه می‌گذرد. گفت که طلبه‌ها اجازه ندارند در حال تحصیل، به کار دیگری مشغول باشند. زندگی را هم با همین شهریه می گذرانند. البته تأکید هم کرد که او (و گویا بخشی دیگر از طلبه‌های خارجی) در شهرک پریسان مسکن دارند و اجاره نمی‌دهند. بااین‌حال، زندگی طلبگی را بدون کاری درآمددار، دشوار می‌دانست و البته خبر هم داد که بسیاری از طلبه‌ها دور از چشم حوزه، به حرفه‌ای مشغول‌اند: ترجمه، تدریس و... . اما جملۀ طلایی‌اش این بود: «از ما انتظار دارند مثل شیخ انصاری زندگی کنیم و نان و پنیر بخوریم!»آن روز که پیام این دوست را دیدم، دلم به درد آمد که چرا حوزه سرمایه‌های انسانی‌اش را مدیریت نمی‌کند! با این‌همه طلبۀ خارجی در قم، چه فرصتی از این بهتر برای یادگیری زبان و فرهنگ و ریزه‌کاری‌های تبلیغ بین‌المللی؟! چرا از طلبه‌های توانمند خارجی، و نه همه‌شان، نمی‌خواهیم این مهارت‌ها را به ما بیاموزند و در برابر، دستمزدی دریافت کنند و به زخم زندگی‌شان بزنند؟! چرا از طلبه‌های تازه‌مسلمان در یادگیریِ ادیان و فرهنگ‌های گوناگون بهره نمی‌گیریم؟! چرا با همکاری آن‌ها گروه‌هایی برای ترجمه و نشر معارف اهل‌بیت(ع) به همۀ زبان‌های دنیا تشکیل نمی‌دهیم؟! چرا برای نوحه‌سرایی و نوحه‌خوانی به زبان‌های مختلف، از این مهمانان پرسوغات بهره نمی‌گیریم؟!💠 | نونگاری شوید |@nownegar