👩‍💻 وقتی تازه وارد بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) شده بودم... صفحهٔ ونتیلاتور برایم شبیه صفحهٔ ماتریکس بود؛ عددها روشن و خاموش می‌شدند، آلارم‌ها جیغ می‌زدند و من گیج و مبهوت ایستاده بودم. 🤯👨‍⚕️ هر وقت استاد به من می‌گفت: «این مود را عوض کن و بیمار را روی فلان تنظیم بگذار»، می‌رفتم پیچ‌ها را می‌چرخاندم و در دلم می‌گفتم: «نه می‌بینم، نه می‌شنوم، نه حرف می‌زنم... خرابش کنم هم، خدا خودش درستش می کنه!» 😅😅تا اینکه فهمیدم این مودها طلسم نیستند؛ پس بیایید ساده سازیشون  کنیم:👮‍♂️ مود VC (Volume Control) – حسابدار دقیقاین مود، مودِ «حساب و کتاب» است.تو به دستگاه می‌گویی: «من می‌خواهم در هر نفس، ۵۰۰ میلی‌لیتر هوا وارد ریهٔ بیمار شود.»دستگاه هم دقیقاً همان را اجرا می‌کند.🙃مشکلش؟ برایش مهم نیست فشار داخل ریه به چند برسه؛ فقط مهم است که همان حجمی را که خواسته‌ای تحویل دهد. یعنی اگر ریه سفت یا بسته باشه، ممکنه فشار را خیلی بالا ببره و باعث آسیب ناشی از فشار (Barotrauma) بشه.🙂جوکر (برگ برنده) وقتی می‌خواهی CO₂ را با دقت بسیار بالا تنظیم کنی.👑 مود PC (Pressure Control) – محتاط و نگراناین مود برعکس حسابدار است؛ شعارش این است که: «اول از همه، ایمنی.»تو یک فشار مشخص (مثلا ۲۰) تعیین می‌کنی و دستگاه فقط تا رسیدن به همان فشار هوا می‌دهد، بعد متوقف می‌شود تا از ریه محافظت کند.🙃مشکلش؟ اصلاً برایش مهم نیست حجم هوای واردشده زیاد بوده یا کم.اگر Lung compliance به علت ادم یا التهاب کاهش یافته باشه، همان فشار ۲۰ خیلی سریع ایجاد می‌شه و در نتیجه Tidal Volume بسیار کمی وارد ریه بشه که ممکن است برای بیمار کافی نباشه.🙂جوکر در بیماران ARDS و کودکان، برای محافظت از ریه‌های آسیب‌پذیر.🥊 مود A/C (Assist-Control) – دیکتاتور منور(برادر بزرگ‌تر VC و PC)این مود می‌گوید: «حرف، حرفِ من است!»ونتیلاتور کنترل همه چیز را در دست دارد؛ انگار بیمار کاملاً خوابه.اگر بیمار بیدار بشه و بخواهد خودش یک نفس اضافه بکشه، دستگاه مخالفتی نمی‌کنه، اما می‌گوید: «باشه، ولی با قوانین من؛ همان حجم یا همان فشاری که من تعیین کرده‌ام.»🙂جوکر ابتدای بستری در ICU، وقتی بیمار حال عمومی بدی دارد و عضلات تنفسی‌اش خسته هستند.🙃عیبش: اگر بیمار هوشیار باشه، ممکنه با دستگاه هماهنگ نشه (Asynchrony) و سمفونی آلارم‌ها شروع بشه.🤹‍♂️ مود SIMV – دیپلمات(گاهی به نفع تو، گاهی به نفع بیمار)شعارش این است: «نصفش با من، نصفش با تو.»دستگاه مثلاً ۱۲ نفس اجباری در دقیقه به بیمار می‌ده و بعد می‌گه : «اگر خواستی بیشتر از این نفس بکشی، آزاد هستی؛ خودت با تلاش خودت نفس بکش و من در حجم آن‌ها دخالت نمی‌کنم.»قبلاً فکر می‌کردیم بهترین مود برای Weaning است، اما مطالعات نشان داده‌اند اگر مدت زیادی از آن استفاده شود، می‌تواند عضلات تنفسی را خسته کند.🕺 مود PS (Pressure Support) – رفیق با معرفتاین مود، مودِ «یک هل کوچک» است.اینجا بیمار خودش کار را انجام می‌دهد؛ خودش تصمیم می‌گیرد چه زمانی دم را شروع کند و چه زمانی تمام کند.دستگاه فقط منتظر می‌مونه و به محض اینکه بیمار شروع به دم کرد، یک کمک فشاری کوچک به او می‌ده تا هوا راحت‌تر وارد ریه بشه.🙂پادشاه مرحلهٔ Weaning است، چون با آن می‌توان فهمید عضلات تنفسی بیمار توان ادامهٔ تنفس بدون دستگاه را دارند یا نه.🙃عیبش: اگر بیمار بخوابد یا دچار Apnea شود، این مود به‌تنهایی نفسی نمی‌دهد؛ البته معمولاً یک Back-up mode وجود دارد که در چنین شرایطی وارد عمل می‌شود.🏖️ مود CPAP (Continuous Positive Airway Pressure)این مود یعنی: «بیمار ۱۰۰ درصد بیدار و پشت فرمونه.»دستگاه نه نفس اجباری می‌ده و نه کمکی برای دم انجام می‌ده.فقط به‌طور مداوم یک فشار ثابت ایجاد می‌کنه تا آلوئول‌ها باز بمانند و روی هم نخوابند؛ بیمار هم کاملاً آزادانه نفس می‌کشد.معمولاً به‌صورت ماسک (Non-invasive) در مواردی مثل Pulmonary edema استفاده می‌شه یا به‌عنوان آخرین مرحله قبل از خارج کردن کامل لولهٔ تراشه، تا با خیال راحت بیمار را از ونتیلاتور جدا کنیم.