مَثَل مولانا از تعصب کاشیان#مولانا (۶۰۴ ـ۶۷۲ه.ق.) در دفتر ششم #مثنوی_معنوی حکایتی دارد در معنایی پیچ

مَثَل مولانا از تعصب کاشیان#مولانا (۶۰۴ ـ۶۷۲ه.ق.) در دفتر ششم #مثنوی_معنوی حکایتی دارد در معنایی پیچیده که روزی عمرنامی به #کاشان آمد گفت من #عمر هستم نان به من بدهید. نانوا از روی تعصب گفت: نان ندارم به دکان دیگر برو و آواز داد به نانوای دیگر که عمرنامی می‌آید نانش بده. منظور این که اسمش عمر است و مبادا به وی نان بدهی! به این ترتیب نانوایان دیگر هم رفتار کردند و عمر گرسنه ماند. مولانا می‌خواهد بگوید دوبین (لوچ) مباش در این جهان و از ظواهر بگذر چه اگر نامت علی بود نان بی‌مزد منت می‌گرفتی، چون باید بدانی حقیقت دنیای معنا یکیست و فرقی بین عمر و علی نباید قائل شد:گر عمر نامی تو اندر شهر کاشکس بنفروشد به صد دانگت لواشچون به یک دکان بگفتی عمرماین عمر را نان فروشید از کرماو بگوید رو بدان دیگر دکانزان یکی نان به کزین پنجاه نانپس زدی اشراق آن نااحولیبر دل کاشی شدی عمّر علیاین ازینجا گوید آن خباز رااین عمر را نان فروش ای نانباچون شنید او هم عمر نان در کشیدپس فرستادت به دکان بعیدکین عمر را نان ده ای انباز منراز یعنی فهم کن ز آواز مناو همت زان سو حواله می‌کندهین عمر آمد که تا بر نان زندچون به یک دکان عمر بودی برودر همه کاشان ز نان محروم شوور به یک دکان علی گفتی بگیرنان ازینجا بی‌حواله و بی‌زحیراندرین کاشان خاک از احولیچون عمر می‌گرد چون نبوی علی...ور دو چشم حق‌شناس آمد ترادوست پر بین عرصهٔ هر دو سراوا رهیدی از حوالهٔ جا به جااندرین کاشان پر خوف و رجا»#محمد_مشهدی_نوش‌آبادی https://www.instagram.com/p/DcVkCYhgM5X/?igsi=MWx0OGt2eGxsMGt6dQ==