استاد نرمیادی از دکتر بهزاد سالکیامروز خبر درگذشت استاد عزیزم #بهزاد_سالکی (۱۳۲۵-۱۴۰۵) را شنیدم. خبر درگذشتش خیلی تلخ بود و حسرت‌انگیز از اینکه چرا این همه سال توفیق دیدارش را نیافتم.در سال‌های ۱۳۷۶ و ۱۳۷۷ خورشیدی در دانشکده الهیات دانشگاه تهران زبان تخصصی ادیان را خدمت ایشان بودیم. ایشان از انجمن حکمت و فلسفه که هیأت علمی آنجا بودند به دانشگاه ما می‌آمدند.جناب سالکی به لحاظ سلوک و اخلاق جایگاه خاصی در بین استادان ما داشتند. من در طول تحصیل با این استاد نرم‌خو راحت‌تر از بقیه سلوک می‌کردم. زبان انگلیسی من خیلی ضعیف بود. سر جلسه امتحان اگر اشکالی داشتم از خودشان می‌پرسیدم و ایشان توضیح کامل می‌دادند.گاهی وسط جلسه امتحان از کلاس می‌رفتند و می‌گفتند برگه‌ها را که نوشتید برای من بیاورید چای‌خانه. انصافا همکلاسی‌ها رعایت می‌کردند و حتی یک کلمه تقلب نمی‌کردند و امتحان به روال عادی پیش می‌رفت. اعتماد متقابلی باورنکردنی!باری برای ارائه تحقیقات درسی خدمت ایشان در انجمن می‌رفتم‌ که در خیابان نوفل لوشاتو پشت تالار شهر بود. گپ و گفت می‌کردیم و یک‌بار هم کمی پیاده‌روی در همان حوالی.یکی از تکالیف من ترجمه مقاله ویلیام رو درباره دیدگاه #پلورالیسم_دینی #جان_هیک بود. متنی که در کلاس هم مرور می‌کردیم. هرچه از پلورالیسم بلد هستم از درس‌های ایشان است.پیشتر این استاد عزیز کتاب فلسفه دین جان هیک را با نام مستعار بهرام راد ترجمه کرده بود. پس از آن نیز کارهای ترجمه‌ای با ارزشی در فلسفه دین، دین‌شناسی تطبیقی، دین و اسطوره و یهودیت از ایشان نشر شد.روان این استاد عزیز شاد!#محمد_مشهدی_نوش‌آبادی ۱۴۰۵٫۶٫۹ https://www.instagram.com/p/DctmH-sgIpY/?igsi=MWFwN3I4eGdvN2IyMg==