همه ي مابه ذهنمان ، به درگيري فكرمان ،به بي خوابي هايمان ،به نسخه اي كه با يک نگاه براي مردم ميپيچيم، يك " به تو چه " بدهكاريم....اينكه فلان آدم رنگ مويش را تغيير داده ، كجا رفته ،با چه كسي دوست استو پول مسافرتش را از كجا آورده ،اينكه نقل و نبات حرف هايمان ، قضاوت كردن راجع به طرز پوشش و خانه و روابط يك نفر است ، از ضعف ماست....ما ياد گرفتيم در زندگي ، مسائلي كه به ما ربطي ندارد بزرگ كنيم ، قصه بسازيم ،ذهنمان را درگير كنيم و شب ها براي هر رفتار آدم هاي زندگي مان دليل بتراشيم...بعد هم همان دليل ها نيزه ي تيزي توي قلبمان باشدو وقتي ميبينيمشانبه خاطر توهم هاي خودمان ، با آنها سرد برخورد كنيم‌...كار سختي نيست ، از خودمان شروع كنيم ،بعد هم به فرزندانمان ياد بدهيم ،تا نسلي كه عوض ميشود لااقل اين مسائل برايش حل شده باشد...كه وقتي چيزي به ما مربوط نيست ، وقتي آزاری به تو نمیرساند خيلي آرام در گوش خودمان بگوييم :به تو چه....!!!@OfficialEhsasat | مهتاب خلیفپور