دلنوشته ای برای سردار 🌷دستی که دستمان را خواهد گرفت ...در تاریخ خواندیم که چگونه مولایمان علی (ع) د

دلنوشته ای برای سردار 🌷دستی که دستمان را خواهد گرفت ...در تاریخ خواندیم که چگونه مولایمان علی (ع) در اوج اقتدار غریب ماند اما باز هم علی زمانه خویش را تنها گذاشتیم . مدعی شدیم ای کاش در آن زمان می بودیم تا نگذاریم مولایمان حسن (ع) به اجبار صلح با دشمن را برگزیند اما غافل شدیم و جام زهر را به رهبرمان نوشاندند . در عاشوراها اشک ریختیم و سینه زدیم که‌ ای کاش می بودیم تا سید شهیدان عالم مولایمان حسین (ع) به قتلگاه و خاندانشان هم به اسارت نروند غافل از اینکه سینه زدن زمانی مشکل گشاست که در مقابل هجمه دشمن هم سپر باشد . بسیار گفتیم که کاش می بودیم تا ماجرای پهلوی شکسته و کوچه پیش نمی آمد اما بحث دفاع از حرم که راه افتاد از قافله عشاق جا ماندیم . حال در این میان خداوند تاریخ را دوباره تکرار کرده تا عمل و حرف در دو کفه ی ترازو قرار بگیرند و در‌ این میان مردان حرف و مردان عمل از هم جدا شوند تا مشخص شود مدعیان نسل چهارمی چگونه از پس مسولیتشان بر می آیند ، ‌که در این میدان حاج قاسم ها و حججی ها رو سپید شدند و هنوز دارند سر میدهند تا ما سر به راه شویم اما ما ... ! گفتن ندارد . بگذریم ... !!! حاج قاسم عزیز شما رفتید تا ما بمانیم ، شما رفتید تا به ما درس ایثار بدهید ، درس جهاد ، درس زندگی ، درس ایستادگی ، درس نترسیدن و کم نیاوردن مقابل دشمن ، درس حفظ ارزش ها در هر شرایطی ، درس اینکه مرد حرفش سند است ، درس اینکه پشت ولایت فقیه باشیم ، اما نمیدانم‌ تا کی‌ باید عزیزانی‌ چون شما در این راه سر بدهند تا ما سر‌‌ به راه شویم . شما در این راه سر دادید اما ما هنوز سر در کارهای خویش داریم و سرگرم مسائل مادی و زود گذر دنیاییم . شما در این راه دست دادید اما ما دست به دامان دشمن شدیم . حاج قاسم عزیز من از جانب خودم از شما عذرخواهی میکنم و پیش شما شرمنده ام ، از این شرمنده ام که شما رفتید تا ما بمانیم و از تهدیدهای دشمن نترسیم اما‌ عده ای از ما نه تنها از دشمن ترسیدیم بلکه با آن ها سر یک میز هم نشستیم ، گفتیم ، خندیدیم ، دست دادیم و برجام که رهبر انقلاب پایانش را برایمان به تصویر کشید امضاء کردیم . کاش شما بودی تا دوباره با نفس گرمت یادآور اقتدار باشی و بگویی آقای ترامپ قمار باز ، ایران نمیخواهد من حریف شما هستم . حیف ... حیف که ما از شما هیچ چیز یاد نگرفتیم . آری هیچ چیز ، ما فقط در غم شهادت شما اشک ریختیم ، غافل از اینکه اگر مردانی چون شما نبودند الان ایران مستعمره ای بیش نبود . غافل از اینکه چه خون هایی برای سرفرازی پرچم سه رنگ کشورمان ریخته شد . غافل از اینکه چه خانواده هایی هنوز منتظر بازگشت استخوان های فرزندان شهیدشان هستند . غافل از غم خانواده های مفقودالاثر که برای بیان رنجشان حتی قلمم به نوشتن راضی نمیشود . به قول شهید والا مقام علیرضا موحد دانش : شهید عزادار نمیخواهد ، رهرو میخواهد ! هنوز که هنوزه خنده های علیرضا و آرمیتا جلوی چشمانم هست و فقط به یک چیز فکر میکنم ، آن هم این است که فردا که فرزندان این شهدا بزرگ‌ شوند جه جوابی در مقابلشان داریم برای گفتن .‌ غیر از این است که باید بگوییم آن چیزی که پدران شما برایش از جانشان گذشتند را عده ای که دل سنگی داشتند با بتون پرکردند . بگذریم درد و دل زیاد است‌ و‌ مجال کم . حاج قاسم عزیز حتی لحظه ای ناراحت نباشید اگر عده ای کشور را به غرب بخشیدن در مقابل انسان های مومن و متعهدی چون شما هم در کشور کم نیستند ، هنوز هستند جوان هایی که باید در این راه از جانشان بگذرند و سر بدهند تا این درخت تنومند انقلاب اسلامی که با خون شهدایمان آبیاری شده و رشد کرده و اکنون در آستانه ی چهل و یک سالگی اش هست به دست امام عصر (عج) برسانند ‌. ناراحت نباشید هنوز ما نمرده ایم . این راه روشن است با خون شهدا . راهتان ادامه دارد ... ما نخواهیم گذاشت در تاریخ نوشته شود باز هم علی تنها ماند ⚘ما فهمیده های امروز و حاج قاسم های فرداییم ⚘✍ #امیررضا_بهارفروش