دوتا تحلیل قبلی رو یکی کردم:فشار اقتصادی تنها روی مردم هم نیست:سپاه تشکیل شده از حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزا

دوتا تحلیل قبلی رو یکی کردم:فشار اقتصادی تنها روی مردم هم نیست:سپاه تشکیل شده از حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار نیرو، که احتمالا اکنون ۱۰۰ هزار نفر از آن اماده به خدمت باشند. و این نیروها خانواده دارند و حقوق  میگیرند. با قطع حقوق، بیشترِ نزدیک به همه‌ی آنها دیگر دلیلی ندارد که سپاهی بودن را رها نکنند و به شغلی دیگر روی بیاورند، چون باید خانواده را سیر کنند. نیروهای ایمانی تعدادشان بسیار اندک است. دولت انتصابی فعلی که رئیسش توسط علی خامنه‌ای منصوب شد یعنی پزشکیان، هر ماه حقوق این افراد را چاپ می‌کند و واریز می‌کند. طبیعی است که اکنون رسیدن به این‌ها از نظر هواداران رژیم، اوجب واجبات باشد. چراکه اگر دو ماه یا بیشتر حقوقی دریافت نکنند تا حداکثر از هم می‌پاشد و دیگر رژیم هیچ نگهداره‌اندی نخواهد داشت.فشار اقتصادی هرچقدر هم شدید باشد، الزاما به همان نسبت مستقیما به خود سران حکومت منتقل نمی‌شود. چیزی از سفره خود سران کشور کاسته نمی‌شود.ساختارهای قدرت معمولا می‌توانند برای مدتی طولانی هزینه بحران را به جامعه منتقل کنند و منابع محدود را برای حفظ هسته قدرت، نیروهای نظامی و امنیتی و ساختار حکومتی در اولویت قرار دهند.هدف احتمالی فشار اقتصادی، بنابراین می‌تواند ایجاد فشار بر جامعه از یک سو و بدنه حکومت و نیروهای نظامی و امنیتی از سوی دیگر باشد.اگر این فشار ادامه پیدا کند و تشدید شود، ممکن است به‌تدریج از سطح مردم عادی فراتر رفته و به خانواده‌های نیروهای نظامی و کارکنان حکومت نیز منتقل شود.• اما چرا فشار اقتصادی به بدنه نظامی حکومت منتهی می‌شود؟اینجاست که مسئله مهم دیگری مطرح می‌شود:نیروهای نظامی و امنیتی حقوق دریافت می‌کنند؛ اما این حقوق از چه منابعی باید تأمین شود؟تا چه زمانی منابع مالی برای پرداخت حقوق وجود خواهد داشت؟تا چه زمانی امکان تأمین ارز برای واردات سوخت وجود دارد؟و اگر بنزین، گازوئیل و سایر سوخت‌ها با کمبود جدی مواجه شوند، حمل‌ونقل زمینی، دریایی و هوایی تا چه اندازه می‌تواند ادامه پیدا کند؟پس از اختلال در حمل‌ونقل نیز مسئله دیگری آغاز می‌شود:اگر حمل‌ونقل مختل شود، مواد غذایی و کالاهای تولیدشده چگونه باید از محل تولید و واردات به فروشگاه‌ها و شهرها برسند؟اینجا با یک اثر دومینویی مواجه می‌شویم:محاصره و اختلال در تجارت خارجی                                ↓کاهش درآمد ارزی و دشوار شدن واردات                                ↓کاهش توان تأمین سوخت، مواد اولیه و کالاهای اساسی                                ↓کمبود یا گرانی بنزین، گازوئیل و سایر سوخت‌ها                                ↓افزایش هزینه حمل‌ونقل                                ↓اختلال در حمل‌ونقل جاده‌ای، دریایی و هوایی                                ↓اختلال در انتقال کالا از محل تولید و واردات به شهرها و فروشگاه‌ها                                ↓کاهش عرضه کالا و افزایش قیمت‌ها                                ↓احتکار، خرید هیجانی و شکل‌گیری بازار سیاه                                ↓کمبود محسوس‌تر کالاهای ضروری                                ↓فشار مستقیم بر زندگی مردماما این تنها یک شاخه از دومینو است.کاهش درآمد و منابع مالی دولت                                ↓کاهش توان پرداخت حقوق، مزایا و هزینه‌های جاری                                ↓کاهش قدرت خرید کارکنان و نیروهای نظامی و امنیتی                                ↓فشار اقتصادی بر خانواده‌های آنان                                ↓کاهش رضایت و انگیزه بخشی از بدنه حکومت                                ↓افزایش احتمال غیبت، فرار از خدمت، امتناع از اجرای برخی دستورات یا نافرمانیاز طرف دیگر:گرانی و کمبود کالاهای ضروری                                ↓افزایش نارضایتی عمومی                                ↓اعتراض‌های پراکنده                                ↓سرکوب                                ↓افزایش هزینه حفظ امنیت و کنترل اجتماعی                                ↓مصرف بیشتر منابع محدود حکومت                                ↓فشار بیشتر بر بودجه و اقتصادو این یعنی شکل‌گیری یک حلقه بازخورد:از پایین و چپ بخوانید:→کاهش منابع → اختلال اقتصادی → گرانی و کمبود → اعتراض → سرکوب → افزایش هزینه حکومت → کاهش منابعیعنی فشار اقتصادی باعث ایجاد یک حلقه میشود، یعنی دوباره از آخر به اول رجوع کنید.🚀 @ofoghroydadاز دوماه پیش حقوق بخشی از بازنشستگان ارتش پرداخت نشده است.این پیش می‌رود به خود ارتش می‌رسد، سپس به همین صورت به سپاه.• تصویر پست رو دکتر سارابی ایجاد کردند و‌ از کانال دانش‌ و آگاهی برداشتم.