تفکر سیستمی و تفکر خطیچرا مرتبا پیشنهاد کرده‌ایم تفکر سیستمی بهتر است؟چرا نباید تنها تا نوک بینی خود

تفکر سیستمی و تفکر خطیچرا مرتبا پیشنهاد کرده‌ایم تفکر سیستمی بهتر است؟چرا نباید تنها تا نوک بینی خودتان را ببینید و سپس تحلیل کنید؟چون از دید فلسفه علم و نظریه پیچیدگی، تفکر سیستمی به جهان نزدیک‌تر است؛ چون بسیاری از پدیده‌های واقعی (مثل اقتصاد، اکوسیستم‌ها، جوامع، سیاست، مغز و حتی تکامل زیستی) شبکه‌ای و دارای بازخورد هستند، نه زنجیره‌های ساده علت و معلولی.هرچند، این به آن معنا نیست که تفکر خطی بی‌فایده است. در مسائل محدود و مهندسی‌شده، تفکر خطی اغلب دقیق‌تر، سریع‌تر و کارآمدتر است. خطا زمانی رخ می‌دهد که مسائل پیچیده را با ابزار ذهنی مناسب مسائل ساده تحلیل کنیم.مثلا وقتی میبینید شخصی در حال کتک خوردن است، شما نباید بگویید شاید شاید شاید و شاید، و در کل سیستمی فکر کنید. نه. باید سریع وارد عمل شوید. علت، معلول: ممانعت. چون شرایط و زمان محدود است.ولی زمانی که در بحث فلسفی و علمی(به جز علوم کاربردی مثل غالبا پزشکی و مهندسی) و سیاسی هستید یا قصد تحلیل خبری سیاسی و‌ پستی علمی را دارید باید سیستمی فکر کنید. (من قبلا به جای تفکر سیستمی مینوشته‌ام تفکر چندوجهی یا تفکر شبکه مانند.)من هم می‌بینیم که بیشتر نزدیک به همه‌ی دیدگاه‌ها زیر پست‌های خبری در کانال‌های مختلف، محصول تفکر خطی هستند. شما حق دارید گاهی در ذهن بگویید این چه وضعش است چرا فرد تنها تا نوک بینی خود را می‌بیند، چرا دایره علل و تاثیرات را بزرگتر نمی‌کند؟مثل اینکه بیشتر مردم عادت دارند چنین نکنند، چون اینگونه مغز انرژی کمتری مصرف می‌کند.لازم است بگویم که اگر یک فرد به طور مداوم مسائل را با دامنه‌ای بسیار گسترده و تعداد زیادی متغیر و ارتباط تحلیل کند، ممکن است بار شناختی افزایش یابد و در طول زمان به خستگی یا فرسودگی ذهنی منجر شود. این یعنی زندگی شما به هم می‌ریزد؛ بنابراین هنر کنترل کردن خود در اینجا مهم است. سام🚀 @ofoghroydad