برنامه قانونی قارچ جادویی در آمریکا؛ نتایج درمان ۳۴۶ نفر چه بود؟نخستین برنامه ایالتیِ تحت نظارت قانو

برنامه قانونی قارچ جادویی در آمریکا؛ نتایج درمان ۳۴۶ نفر چه بود؟نخستین برنامه ایالتیِ تحت نظارت قانونی برای استفاده از سایکوسایبین در آمریکا، در ایالت اورگن، اکنون نخستین داده‌های نسبتا گسترده از عملکرد این ماده در شرایط واقعی زندگی را ارائه کرده است. پژوهشگران دانشگاه علوم و سلامت اورگن (OHSU) و همکارانشان نتایج ۳۴۶ نفر را که بین نوامبر ۲۰۲۴ تا ژوئن ۲۰۲۶ در این برنامه شرکت کرده بودند بررسی کردند.شرکت‌کنندگان به‌طور میانگین ۳۱٫۹ میلی‌گرم سایکوسایبین دریافت کردند و میزان مصرف افراد بین ۲ تا ۵۰ میلی‌گرم بود. پیش از مصرف، جلسه آماده‌سازی داشتند و هنگام مصرف نیز تحت نظارت تسهیل‌گر قرار می‌گرفتند. سپس در چند مقطع، تا سه ماه پس از مصرف، وضعیت روانی و رضایت از زندگی خود را گزارش کردند.نتایج در ظاهر چشمگیر بود! سه ماه پس از مصرف، سهم افرادی که علائم متوسط تا شدید PTSD داشتند از ۴۸ درصد به ۱۶٫۸ درصد کاهش یافت. علائم اضطراب متوسط تا شدید از ۴۵٫۱ درصد به ۱۳٫۲ درصد و علائم افسردگی از ۴۲٫۲ درصد به ۱۶٫۵ درصد رسید. هم‌زمان، سهم افرادی که رضایت بالایی از زندگی گزارش می‌کردند از ۶۳ درصد به ۸۲٫۳ درصد افزایش یافت.یک ماه پس از مصرف نیز ۹۲٫۲ درصد شرکت‌کنندگان تجربه خود را مفید ارزیابی کرده بودند.اهمیت این پژوهش در این است که برخلاف کارآزمایی‌های بالینی کلاسیک، شرکت‌کنندگان به‌شدت گزینش نشده بودند و شرایط پژوهش نیز به اندازه یک آزمایش بالینی کنترل‌شده نبود. برنامه اورگن به افراد بالای ۲۱ سال اجازه می‌دهد فارغ از علت مراجعه، از خدمات سایکوسایبین استفاده کنند و محصولات مورد استفاده نیز از قارچ به دست می‌آیند.اما نتایج را نباید با اثبات اثربخشی اشتباه گرفت. این پژوهش گروه کنترل نداشت و افراد خودشان تصمیم گرفته بودند در برنامه شرکت کنند؛ بنابراین نمی‌توان از آن نتیجه گرفت که کاهش افسردگی، اضطراب و PTSD الزاماً ناشی از سایکوسایبین بوده است. همچنین تنها حدود ۵ درصد از کل دریافت‌کنندگان خدمات سایکوسایبین در اورگن در این پژوهش مشارکت داشتند و بیشتر شرکت‌کنندگان سفیدپوست و نسبتا مرفه بودند.از سوی دیگر، عوارض جدی نیز مشاهده شد. ۴ نفر از ۳۴۶ نفر (۱٫۲ درصد) دچار واکنش‌های رفتاری شدید شدند که نیازمند مراقبت پزشکی بود. در میان این موارد، خشونت، مراجعه به اورژانس، تشدید اضطراب و افسردگی، بی‌خوابی شدید و افکار خودآسیب‌رسان گزارش شد. هر چهار نفر پیش از این تجربه مصرف سایکدلیک نداشتند و همگی علائم قبلی افسردگی، اضطراب و/یا PTSD داشتند و دوزهای نسبتا بالای ۲۵ تا ۵۰ میلی‌گرم دریافت کرده بودند.بنابراین پژوهشگران احتمال می‌دهند دوز بالاتر، آسیب‌پذیری روان‌شناختی و ناآشنایی با سایکدلیک‌ها ممکن است خطر واکنش‌های شدید را افزایش دهد؛ هرچند چهار مورد برای اثبات چنین رابطه‌ای کافی نیست.نکته مهم‌تر این است که تجربه اورگن بسیار بزرگ‌تر از همین پژوهش ۳۴۶ نفری است. از زمان آغاز برنامه در سال ۲۰۲۳، بیش از ۲۰ هزار نفر در این ایالت خدمات قانونی سایکوسایبین دریافت کرده‌اند؛ رقمی که از تعداد کل شرکت‌کنندگان در کارآزمایی‌های بالینی سایکدلیک‌های کلاسیک از سال ۱۹۵۱ تاکنون، بیش از شش برابر بیشتر است.در مجموع، این پژوهش شواهد اولیه امیدوارکننده‌ای ارائه می‌کند که مزایایی که در کارآزمایی‌های کنترل‌شده سایکوسایبین مشاهده شده‌اند، ممکن است در شرایط واقعی نیز تا حدی تکرار شوند. اما هنوز نمی‌توان گفت سایکوسایبین علت این بهبودها بوده است. برای رسیدن به چنین نتیجه‌ای، به پژوهش‌های کنترل‌شده، نمونه‌های متنوع‌تر و بررسی‌های طولانی‌مدت‌تر نیاز است.🍄 JAMA Network Open🚀 @ofoghroydadd