⁠⁣تنهایی‌های شهنازَه⁣نزدیک تعطیلات زمستانی و سال نو، همه‌ی ما یکی دو ماه به کشورهایمان بر می‌گشتیم. من با چمدان‌هایی پر از سوغاتی برای خانواده‌ام چکمه‌هایم را پا می‌کردم، و او ایستاده بر دم در، هر روز تک تک ما را بدرقه می‌کرد. ما می‌رفتیم و او می‌ماند؛ درست مثل مادربزرگی که کودکان شاد را بدرقه می‌کند و بعد برمی‌گردد روی صندلی چوبی‌ای که از هر گوش‌اش هزار ناله بلند می‌شود، و از پنجره، باریدن برف را تماشا می‌کند.⁣آه که چقدر تنهایی شهنازَه بزرگ بود…#تنهایی#دخترانهمتن کامل را در سایت خانواده آنلاین بخوانید:👇👇👇http://bit.ly/2N2tJpl@KhanevadeOnline