📌 الفی اتکینز (به انگلیسی: Alfie Atkins) محصول سوئد (1972 تا 2012)📌 درباره خالق الفی اتكینز🖊 فكر می‌كنید یك آدم كارتونی كه تو یك فضای رئال زندگی می‌كند و همه مشخصات یك آدم واقعی را هم دارد، می‌تواند یك موجود خیالی به حساب بیاید؟ سوئدی‌ها معتقدند كه بله می‌تواند. می‌توانید دست‌تان را بگیرید جلوی شكمتان و قاه قاه بخندید یا شاخ در بیاورید از تعجب، ولی الفی اتكینز هنوز هم معروف‌ترین شخصیت خیالی سوئد به حساب می‌آید. البته این اسم انگلیسی‌اش است و اسم سوئدی آن Alfons Aberg است كه یك خانم به اسم گونیلا بركستروم آن را در 1972 خلق كرده. این خانم عقاید جالبی دارد. مثلا می‌گوید واقعیت به اندازه كافی مثل قصه‌های جن و پری و افسانه‌هاست و نیازی نیست كه شاهزاده‌ها و سوپرمن‌ها را داخل داستان‌ها بیاوریم و دروغ و چاخان سرهم كنیم. «من دوست دارم داستان‌های حقیقی درباره آدم‌های واقعی بگویم. آن هم همان‌جور كه ما توی زندگی روزانه‌مان رفتار می‌كنیم.» نمونه عینی حرف‌هایش هم همین الفی اتكینز خودمان است.ماجراهای الفی كلی كمیك بوك و كارتون دارد كه از این كلی، ما شاید سرجمع بیست‌تایش را هم ندیده باشیم. الفی 6 سالش است و با دختری به اسم مالا و پسری به اسم ویكتور دوست است. كه این دو نفر را هم ما سرجمع نیم‌بار ندیدیم. بقیه آدم‌ها هم اسمشان «یابا الفی» «مادربزرگ الفی» و «یك چیزی الفی» است.شب، سكوت، سكوتچی باعث می‌شود كه آدم بزرگ‌ها فكر كنند همچنین سوژه‌ای (یك بچه با موهای تیغ تیغی و صورت پت و پهن و یا ذاتا دپرس) می‌تواند برای بچه‌ها هیجان‌انگیز شود؟ آن‌وقت باعث می‌شود كه چنین سوژه‌ای (بچه‌ای كه دغدغه‌هایش ترس از تاریكی، یا دندان‌پزشكی ـ البته از نوع ابزورد آن ـ است) واقعا برای بچه‌ها جالب و دیدنی باشد؟فضای كسالت‌بار و سكوت و سكوت و مكث طولانی تصاویر روی چرخش عقربه‌های ساعت بدون این كه واقعا اتفاقی بیفتد. و وصله پاره شلوار الفی و لبخند تلخ پدرش سر میز صبحانه و همه این‌ها كه دلیل می‌شود همان لحظه‌های نایاب خنده‌‌دار یا ذوق كودكانه باز هم افسرده به نظر بیاید. پدر لم داده روی مبل (كه در كنار یك تابلو یا یك تلویزیون تنها وسیله‌های خانه هستند.) یا پیپ می‌كشد یا روزنامه می‌خواند. گاهی هم تلویزیون نگاه می‌كند. و الفی است و صدای ژاله علو (كه تنها قسمت رنگی و نارنجی و گرم كارتون است) كه با او حرف می‌زند و الفی كه پلیور دون دون تنش است، از صدای او حساب می‌برد و حرفش را گوش می‌كند یا به خاطر گوش نكردن حرف او خجالت می‌كشد. و الفی است و یك دنیای خاكستری و سرد توی كمد دیواری تاریك (اروپاست دیگر پس مثل روز روشن است كه مادری هم در كار نیست.) و الفی است و لبخند بازش با لپ‌های گلی و دهان باز و چهره مشتاق تو كه می‌خواهی كارتن را قورت بدهی.🔅 فاطمه عبدلی