🏴 فلسفه اشک | چرا برای حسین می‌گرییم؟▪️ روز ششم: چرا بشر به تراژدی نیاز دارد؟✨ ما انسان ها به دنبال خبرهای خوبیم، به دنبال لحظه‌های خوش، به دنبال زندگی‌ای که در آن همه چیز مطابق میل ما پیش برود.🤔 اما چرا نمایشنامه‌های غم‌انگیز، داستان‌های قهرمانان شکست‌خورده و روایت‌های تراژدی ، همیشه بخشی از فرهنگ بشر بوده‌اند؟👤 انسان در تراژدی، نگاهش به زندگی تغییر می‌کند. ‌او محدودیت‌هایش را، انتخاب‌هایش را، و چیزهایی را که واقعاً ارزشمندند را می‌بیند.‌👈 هر انسانی در زندگی با فقدان امکان‌ها روبه‌رو می‌شود: ‌آرزوهایی که محقق نشدند. راه‌هایی که بسته شدند. فرصت‌هایی که از دست رفتند.‌😭 حضرت قاسم یکی از نمادهای عمیق عاشورا است. ‌جوانی در آغاز زندگی. کسی که می‌توانست سال‌ها زندگی کند، تجربه کند، آینده بسازد.‌🎯 اما عاشورا به انسان یاد می‌دهد که حتی در برابر بزرگ‌ترین فقدان‌ها، می‌توان معنا را حفظ کرد. ‌می‌توان در دل مرگ، زندگی را شیرین تر از عسل پیدا کرد.‌📌 مجالس عزاداری حسینی، در عمیق‌ترین معنا، فقط یادآوری تاریخ نیستند. 🤔 انسان‌ها کنار هم می‌نشینند، گریه می‌کنند، به مهم‌ترین پرسش‌های زندگی فکر می‌کنند:‌چه چیزی واقعاً ارزشمند است؟ برای چه چیزی باید ایستاد؟ و انسان چگونه باید زندگی کند؟ تکلیف قیامت من چیست؟‌🕊️ اینجاست که پیوند عاشورا با انتظار معنا پیدا می‌کند: اگر ولیّ خدا تنها ماند، جایگاه من کجاست؟🌿 ادامه دارد...اللهم عجل لولیک الفرج 🤲#فلسفه_اشک #امام_حسین #محرم©️ گروه فرهنگی امیدواران©️🆔 @omidvaranir🌐 omid-varan.ir🏞 https://www.instagram.com/omidvaranir