ادیسه کریستوفر نولان؛ روایتی درباره فروپاشی زمان و اخلاق حماسه‌های سینماییِ اقتباس‌شده از اساطیر یون

ادیسه کریستوفر نولان؛ روایتی درباره فروپاشی زمان و اخلاق حماسه‌های سینماییِ اقتباس‌شده از اساطیر یونان، غالباً در دام سنت‌های خودخواسته ژانر «پپلوم» گرفتار می‌شوند؛ درام‌های فرمولی با گفتارهای غرّا و نبردهای عظیمی که انسان‌ها را در حد مهره‌های بی‌روح تقلیل می‌دهند. اما اقتباس کریستوفر نولان از ادیسه هومر، فراتر از یک نمایش بلاک‌باستری با هزینه‌های سنگین و فرمت‌های عریض فیلم‌برداری، جستاری است در باب زمان، ضایعه روانی و فروپاشی اخلاقی تمدن‌ها. نولان با عبور از بازآفرینی‌های سنتی، نظیر فیلم تروا (۲۰۰۴) که تهی از لایه‌های معنوی و خدایان اساطیری بود، روایتی پست‌مدرن، سیال و گسسته خلق می‌کند که بیشتر به بافتن یک فرشینه شباهت دارد تا انشای یک روایت ساده خطی.https://31nama.com/سینمای-جهان/ادیسه-کریستوفر-نولان-روایتی-درباره-فروپاشی-زمان-و-اخلاق