گاهی یک تصویر آرمانی از خود می سازیم تا از واقعيتمان فاصله بگیریم و آن تصویر را مثل بتی می پرستیم ز

گاهی یک تصویر آرمانی از خود می سازیم تا از واقعيتمان فاصله بگیریم و آن تصویر را مثل بتی می پرستیم زیرا که تنها زمانی احساس ارزشمندی و آرامش و رضایت داریم که در نقش آن بت ظاهر می شویم .این بت پرستی باعث می شود که از تجربه ی زندگی واقعی دور شده و بین خود و احساساتمان پرده بکشیم .بت پرست تنها می ماند و وارد روابط صمیمی نمی شود زیرا ترس فاش شدن زندگی حقیقی و خود واقعیش را دارد .زمانی ما زندگی پر شکوه را تجربه می کنیم که شجاعت رویارویی با دشوارترین چالشها كه شامل موارد زير هست را داشته باشيم :چالش رو به رو‌شدن با ناتوانی هایمان چالش رو به رو شدن با تایید نشدن و‌چالش روبه رو‌شدن با دوست داشتنی نبودن اینجاست که بت خود ساخته مان را می شکنیم و و خود حقیقی مان را در آغوش می گیریم و می پذیریم که من ارزشمند هستم حتی اگر در انجام بعضی کارها ناتوان باشم .من ارزشمند هستم حتی اگر بعضی افراد تاییدم نکنند .من ارزشمند هستم حتی اگر بعضی من را دوست نداشته باشند .در این زمان است که خودم را با تمام نقاط ضعف و قوتم می پذیرم و بت ها را شکسته و شکوه آزادی را با بند بند وجودم احساس می کنم .🍁🍂🍁🍂🍁🍂@ordibehesht_counseling