💢کفّاش یا پینه‌دوز! مسئله این است؟👞نقل است که روزی شاه عباس از وزیر خود پرسید: «اوضاع اقتصادی مردم چگونه است؟» وزیر با اطمینان پاسخ داد: «جانم به قربانت، اوضاع بسیار خوب است؛ به‌طوری که امسال همه پینه‌دوزان به سفر حج رفته‌اند.» شاه لحظه‌ای تأمل کرد و گفت: «اینکه نشانه خوبی نیست. اگر اوضاع مردم مناسب بود، باید کفاشان به حج می‌رفتند، نه پینه‌دوزان! وقتی مردم توان خرید کفش نو را ندارند، کفش‌های کهنه خود را بارها وصله می‌کنند و در نتیجه، کار پینه‌دوزان رونق می‌گیرد. علت این وضعیت را پیدا کن تا آن را اصلاح کنیم.»👠فارغ از اینکه این روایت از نظر تاریخی تا چه اندازه مستند است، پیام آن همچنان تازه و کاربردی است. بسیاری از مدیران نیز مانند وزیر، با مشاهده یک شاخص مثبت، سریعاً نتیجه می‌گیرند که همه‌چیز مطلوب است. افزایش فروش یک محصول، رشد درآمد یک واحد، شلوغی یک بخش یا حتی افزایش تقاضا، همیشه نشانه موفقیت نیست. گاهی این اتفاق‌ها، نتیجه یک مشکل عمیق‌تر در جای دیگری از سازمان یا بازار هستند.🥾هنر مدیریت، دیدن آن چیزی است که پشت اعداد و گزارش‌ها پنهان شده است. مدیران اثربخش به جای اینکه تنها به «چه اتفاقی افتاده است» پاسخ دهند، می‌پرسند: «چرا این اتفاق افتاده است؟»🥿تفاوت یک مدیر معمولی با یک مدیر برجسته در این است که اولی به نشانه‌ها اعتماد می‌کند، اما دومی به دنبال ریشه‌ها می‌گردد. تصمیم‌های درست، نه از ظاهر شاخص‌ها، بلکه از شناخت علت‌های پنهان آن‌ها به دست می‌آیند. گاهی میان «کفاش» و «پینه‌دوز»، تمام حقیقت یک سازمان پنهان شده است.@organizationalbehavior