🔹دیروز پنج‌شنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۴ اتفاق مبارک و خجسته‌ای در مازندران ما افتاد. مازندرانی‌ها برای یکی از فرزندان شایسته خود در تالار دانشگاه فنی نوشیروانی بابل  مراسم نکوداشت گرفتند. این فرزند شایسته مازندران که بهتر است بگویم فرزند شایسته ایران، جناب استاد دکتر ابوالقاسم اسماعیل‌پور مطلق- نویسنده، اسطوره‌شناس، مترجم و استاد دانشگاه شهیدبهشتی تهران در رشته فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران- است. بانوی فرهیخته استاد دکتر ژاله آموزگار، استاد دکتر محمود جعفری دهقی و استاد دکتر مجتبی منشی‌زاده حضور داشتند و در فضایل استاد اسماعیل‌پور سخن گفتند. من انسان‌هایی را که به ایران عشق می‌ورزند و این دوست‌داشتن را در عمل هم ثابت می‌کنند خیلی دوست دارم. معتقدم کسانی که به ایران عشق می‌ورزند فرزندان معنوی فردوسی هستند. در واقع آتشی از جنس همان آتشی که به فردوسی گرما و نیرو بخشید تا شاهنامه را پدید آورد در وجود ایران‌دوستان واقعی وجود دارد. استاد اسماعیل‌پور در پایان سخنرانی‌شان بغض کردند و فرمودند  "من عاشق ایران هستم. اگر کاری کردم به عشق ایران بود." (نقل به مضمون).  استاد دکتر ابوالقاسم اسماعیل‌پور مطلق را دوست دارم چون عاشق ایران هستند و دارند به زبان و فرهنگ و ادب ایران خدمت می‌کنند. خدایا، به عاشقان ایران به‌ویژه به جناب استاد دکتر ابوالقاسم اسماعیل‌پور مطلق شادکامی و تندرستی و عمر دراز و بابرکت ببخش!"به کام تو گردد سپهر بلنددلت شاد بادا، تنت بی‌گزند"                             (فردوسی) 🔹با احترامعلی‌اکبر قاسمی گل‌افشانی ۲۹ فروردین ۱۴۰۴🆔 @mazand_kheradsarayeferdowsi